inwestycyjnego

Encyklopedia PWN

ekon. instytucja finansowa, mająca osobowość prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie publicznie zebranych środków pieniężnych w papiery wartościowe i inne prawa majątkowe.
ekon. zbywalny papier wartościowy na okaziciela emitowany przez fundusze inwestycyjne zamknięte i mieszane;
działał 1949–69, z siedzibą w Warszawie;
Europejski Bank Inwestycyjny (EBI), ang. European Investment Bank (EIB),
międzynarodowy bank, instytucja UE (do 1993 EWG), założony 1958, z siedzibą w Brukseli;
Europejski Fundusz Inwestycyjny, ang. European Investment Fund,
instytucja finansowa UE, utworzona 1994, zgodnie z decyzją Rady Europejskiej podjętą podczas spotkania 1992 w Edynburgu;
pierwszy długofalowy program inwestycyjny rządu polskiego na okres l VII 1936–30 VI 1940;
oprocentowana pożyczka udzielana przez bank osobom prawnym lub fizycznym na cele inwestycyjne.
piętnaście funduszy inwestycyjnych typu zamkniętego,
ekon. system gospodarczy;
inwestycje
[łac.],
ekon. nakłady dokonywane w celu stworzenia lub zwiększenia środków trwałych, które przyczyniają się do wytworzenia dla przyszłego spożycia strumienia dóbr i usług.
ekon. popytowa teoria dochodu narodowego, w której dominującą rolę odgrywają wydatki inwestycyjne.
ekon. współczynnik określający rozmiary krańcowego wpływu, jaki wywiera zmiana jednej wielkości ekonomicznej na drugą, której ta pierwsza jest składnikiem.
dywersyfikacja
[średniow. łacina diversificare ‘urozmaicać’],
ekon. metoda zarządzania ryzykiem, szczególnie w otoczeniu globalnym, polegająca na rozszerzaniu i różnicowaniu asortymentu wyrobów (dywersyfikacja produktowa), rodzajów działalności (dywersyfikacja branżowa, sektorowa), obszarów aktywności gospodarczej (dywersyfikacja geograficzna) w celu rozłożenia ryzyka na nowe grupy klientów i dostawców;
banki
[wł. banca ‘stół’, ‘ława’],
ekon. przedsiębiorstwa zajmujące się pośrednictwem finansowym polegającym na gromadzeniu depozytów i udzielaniu kredytów.
kredyt
[łac. creditum ‘pożyczka’, ‘dług’],
ekon. pożyczka, transakcja polegająca na tym, że: jedna ze stron (wierzyciel lub kredytodawca) stawia do dyspozycji drugiej strony środki pieniężne, dobra realne bądź inne świadczenia albo zobowiązuje się pokrywać do określonej wysokości jej zadłużenie bądź wykonywać dyspozycje płatnicze; druga strona (dłużnik lub kredytobiorca) zwraca w ustalonych terminach równowartość wykorzystanych środków, a ponadto płaci kredytodawcy wynagrodzenie za korzystanie z tych środków w postaci oprocentowania (procent) liczonego proporcjonalnie do sumy i okresu wykorzystania kredytu; dla dłużnika otrzymanie kredytu oznacza powstanie zobowiązania (długu).

Słownik języka polskiego PWN

inwestycja
1. «przeznaczenie środków finansowych na powiększenie lub odtworzenie zasobów majątkowych»
2. «część dóbr wytworzonych, która nie jest przeznaczona do bezpośredniej konsumpcji»
3. «przedmiot będący efektem inwestowania»
4. «przeznaczenie środków finansowych i czasu na (czyjeś) kształcenie z myślą o korzyściach w przyszłości»

• inwestycyjny • inwestor • inwestorski • inwestować
fundusz inwestycyjny, powierniczy «wspólny majątek uczestników przedsięwzięcia, służący do zbiorowego lokowania środków pieniężnych w papierach wartościowych, w interesie i na wspólnym rachunku uczestników»
kredyt inwestycyjny «kredyt na inwestycje środków trwałych»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia