hemolityczne

Encyklopedia PWN

choroba wywołana niezgodnością antygenową grup krwi pomiędzy matką i płodem.
jeden z objawów hemolitycznej choroby noworodków powstający w wyniku nadmiernego rozpadu krwinek czerwonych;
dwuchwytnik, amboceptor,
przeciwciała o 2 grupach chwytnych wiążących antygen i dopełniacz, np. przeciwciała uczulające krwinki na hemolityczne działanie dopełniacza.
choroba charakteryzująca się występowaniem hemoglobiny w moczu, w wyniku hemolizy krwinek czerwonych i wzrostu poziomu wolnej hemoglobiny w osoczu;
med. niezgodność antygenowa między dawcą i biorcą krwi lub między kobietą ciężarną i płodem, prowadząca do alloimmunizacji (tj. wytworzenia stanu odporności na obcy antygen) i związanych z tym powikłań.
med. zmniejszenie we krwi obwodowej stężenia hemoglobiny poniżej wartości prawidłowych (poniżej 140 g/l u mężczyzn i poniżej 120 g/l u kobiet), liczby krwinek czerwonych (poniżej 4,5 · 1012/l u mężczyzn i 4,0 · 1012/l u kobiet) oraz wskaźnika hematokrytowego (poniżej 0,40 l/l u mężczyzn i 0,36 l/l u kobiet), także zmniejszenie całkowitej masy krwinek czerwonych, a niekiedy i całkowitej objętości krwi krążącej;
med. żółtawe zabarwienie skóry, twardówki, spojówek, błon śluzowych i narządów wewn., spowodowane przechodzeniem barwników żółciowych z krwi do tkanek;
choroba zakaźna wywoływana przez bakterie Bartonella bacilliformis;
choroby występujące w okresie noworodkowym, niemowlęcym, w wieku przedszkolnym i szkolnym, aż do pełnej dojrzałości;
med. wrodzony niedobór ilości lub aktywności niektórych enzymów, będący przyczyną blokowania lub hamowania prawidłowego przebiegu różnych szlaków metabolicznych w organizmie;
med. zaburzenie wytwarzania immunoglobulin;
hemoliza
[gr. haíma ‘krew’, ‘lýsis’ ‘rozwiązanie’],
rozpad krwinek czerwonych z uwolnieniem zawartej w nich hemoglobiny, spowodowany uszkodzeniem błony komórkowej;
lupinoza, choroba łubinowa,
choroba zwierząt domowych (owiec, bydła, koni) wywołana przez toksyny grzyba Phomopsis leptostromiformis bytującego na zielonych częściach łubinu;
antygeny z układu grupowego Rh, z których największe znaczenie ma antygen D, występujący w błonie komórkowej krwinek czerwonych u ok. 85% ludzi białej odmiany człowieka (Rh dodatni, Rh+, zawierają antygen D)
Widal Fernand Isidore, ur. 9 III 1862, Dellys (Dalis, Algieria), zm. 14 I 1929, Paryż,
fr. lekarz i bakteriolog;

Słownik języka polskiego PWN

hemoliza «rozpuszczanie się lub pękanie otoczki czerwonych krwinek i przechodzenie hemoglobiny do osocza»
• hemolityczny • hemolitycznie • hemolizować
choroba hemolityczna «choroba płodu i noworodka, której najczęstszą przyczyną jest konflikt serologiczny»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia