fizyczne

Encyklopedia PWN

wielkości o niezmiennych wartościach, występujące we wzorach fiz. wyrażających podstawowe prawa przyrody;
pole fizyczne, pole sił,
forma materii pośrednicząca we wzajemnym oddziaływaniu jej form korpuskularnych (np. ciał niebieskich, cząsteczek, atomów, cząstek elementarnych).
część procesu wychowania, przygotowanie człowieka do uczestniczenia w kulturze fizycznej;
podobieństwa między różnymi zjawiskami fiz., wyrażające się tym, że rządzą nimi identyczne lub podobne prawa i dzięki temu przebieg rozważanych zjawisk może być opisany za pomocą jednakowych zależności matematycznych.
bryła sztywna wykonująca drgania wokół osi nie przechodzącej przez środek ciężkości bryły;
podobieństwo układów (lub zjawisk) fiz. polegające na tym, że w odpowiadających sobie chwilach czasu i punktach przestrzeni wartości wielkości fiz. charakteryzujących układ są proporcjonalne do wartości tych wielkości w innym układzie;
towarzystwo nauk., z siedzibą w Warszawie; zał. 1919 pod nazwą Tow. Fizyczne w Warszawie;
pole fizyczne, pole wielkości fizycznych,
wielkości będące funkcjami punktów przestrzeni i in. parametrów (np. czasu), które charakteryzują p.f. lub właściwości ośrodka ciągłego.
metody stosowane do rozwiązywania problemów fizyki statyst., polegające na znalezieniu odpowiedniej funkcji rozkładu.
chemia fizyczna, fizykochemia,
fiz. dziedzina przyrodoznawstwa, na pograniczu chemii i fizyki, opisująca i tłumacząca reakcje chem. i właściwości związków chemicznych, ich mieszanin i materiałów z nich tworzonych, w oparciu o teorie i metody fizyki.
prawo każdy człowiek od chwili urodzenia do chwili śmierci;
pojęcie stosowane w fizyce i in. naukach mat.-przyr. oraz w technice, oznaczające wyodrębniony z otaczającego świata obiekt lub zbiór obiektów, którego właściwości lub zjawiska w nim zachodzące są przedmiotem badań;
(AWF), największa w Polsce uczelnia akademicka w dziedzinie kultury fizycznej.
część kultury nar., obejmująca wiedzę, wartości, zwyczaje, działania podejmowane w celu zapewnienia właściwego rozwoju psychofiz., wychowania, doskonalenia uzdolnień i sprawności fiz. człowieka, a także w celu zachowania oraz przywracania jego zdrowia.
wyższe uczelnie kształcące nauczycieli wychowania fiz., trenerów i organizatorów sportu, specjalistów z zakresu rekreacji ruchowej i turystyki oraz rehabilitacji i zdrowia publicznego.
szkoła wyższa powstała 1929 z połączenia Centralnej Szkoły Wojsk. Gimnastyki i Sportów, działającej w Poznaniu 1921–29, oraz Państw. Inst. Wychowania Fiz. w Warszawie,
centralny organ administracji państw. utw. 1987, przekształcony 1991 w Urząd Kultury Fizycznej i Sportu.
fiz. uporządkowany zbiór wartości danej wielkości fizycznej, określony zgodnie z umownie przyjętymi założeniami;
wielkość fizyczna, wielkość mierzalna,
fiz. właściwość zjawiska lub obiektu, którą można odróżnić jakościowo (od innych właściwości) i wyznaczyć ilościowo;
wyrażenie przedstawiające wielkość fizyczną w określonym układzie wielkości jako iloczyn potęg wielkości podstawowych tego układu ze współczynnikiem równym jedności.

Słownik języka polskiego PWN

przemiany fizyczne «zmiany zachodzące w ciałach, w których cząsteczki nie zmieniają swojej budowy, ulegają natomiast zmianie cechy fizyczne, np. stan skupienia, twardość»
wahadło fizyczne «ciało zawieszone na osi poruszającej się ruchem cyklicznym wokół położenia równowagi pod wpływem siły ciężkości»
wychowanie fizyczne «przedmiot w szkole, obejmujący ćwiczenia gimnastyczne, gry sportowe itp.; też: lekcja tego przedmiotu»
atmosfera fizyczna «ciśnienie słupa rtęci o wysokości 760 mm w temperaturze 0°C przy normalnym przyśpieszeniu ziemskim»
chemia fizyczna «dział chemii zajmujący się badaniem zależności między właściwościami fizycznymi a budową chemiczną substancji»
chemiczno-fizyczny «dotyczący chemii i fizyki»
czas fizyczny «czas mierzony jakimkolwiek zjawiskiem periodycznym, zwykle obrotem Ziemi dookoła osi»
cząsteczka fizyczna «najmniejsza cząstka związku zdolna do samodzielnego istnienia trwałego»
fizyczny I
1. «dotyczący wyglądu zewnętrznego człowieka»
2. «dotyczący organizmu człowieka»
3. «seksualny»
4. «wykonujący pracę wymagającą siły mięśni; też: oparty na sile mięśni»
5. «dotyczący wyrobienia sportowego»
6. «dostępny zmysłom»
7. «dotyczący fizyki i zjawisk, którymi się ona zajmuje»
8. «służący do badań w dziedzinie fizyki»
9. «dotyczący przyrody, ukształtowania powłoki skorupy ziemskiej»

• fizycznie • fizyczność
fizyczny II «pracownik fizyczny»
geografia fizyczna «dział nauk geograficznych obejmujący całość środowiska przyrodniczego i badający jego poszczególne komponenty oraz związki pomiędzy nimi»
kultura fizyczna «dziedzina obejmująca naukę o wychowaniu fizycznym, sport, higienę osobistą oraz racjonalną organizację czynnego wypoczynku»
mapa fizyczna «mapa, na której przedstawione jest ukształtowanie terenu»
osoba fizyczna «wobec prawa: każdy człowiek od chwili urodzenia do chwili śmierci»
stała fizyczna «wielkość o niezmiennej wartości występująca we wzorach fizycznych, stanowiąca podstawę ilościowego opisu zjawisk fizycznych»
układ fizyczny «zespół obiektów, które mogą sobie przekazywać energię i oddziałują na siebie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia