chromatyczne

Encyklopedia PWN

luneta
[fr.],
przyrząd optyczny służący do zwiększania kąta widzenia („zbliżania”) odległych obiektów, zwiększania ilości dochodzącego od nich światła oraz wyznaczania kierunku, w jakim się te obiekty znajdują.
okrąg kwintowy, koło kwintowe,
muz. poglądowy układ gam lub tonacji durowych i paralelnych molowych, przedstawiany graficznie jako okrąg lub spirala wg rosnącej liczby znaków przykluczowych;
okular
[łac.],
fiz. część składowa (od strony oka) wielu przyrządów opt. (np. mikroskopów, teleskopów, teodolitów) stanowiąca zwykle lupę przystosowaną do obserwacji obrazu tworzonego przez obiektyw;
planachromat
[łac.-gr.],
układ opt. o skorygowanej aberracji chromatycznej dla 2 długości fal (zwykle czerwonej i fioletowej) i krzywiźnie pola.
muz. najmniejszy interwał w systemie dźwiękowym równomiernie temperowanym;
Seebeck
[zẹ:bk]
Thomas Johann, ur. 9 IV 1770, Rewel (ob. Tallinn), zm. 10 XII 1831, Berlin,
niem. fizyk, z wykształcenia lekarz;

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia