bezpostaciowy

Encyklopedia PWN

ciało bezpostaciowe, ciało amorficzne,
fiz. rodzaj → ciała stałego.
fiz. jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii;
zespół metod służących do określania struktury materii, tj. rodzaju atomów, z których jest ona zbudowana i rozmieszczenia ich w przestrzeni.
dział fizyki, którego przedmiotem jest budowa atomowa i właściwości fiz. ciał stałych (krystalicznych i bezpostaciowych), a także zjawiska i procesy zachodzące w ich wnętrzu i na powierzchni pod wpływem różnych czynników zewnętrznych.
biol. nieswoiste łączenie się białek w bezpostaciowe skupienia (agregaty) lub włókienka (amyloid).
allofany
[gr.],
alofany,
grupa mineraloidów, uwodnione glinokrzemiany o składzie xAl2O3 · ySiO2 · zH2O, stosunek x do y zmienny (1:1 do 2:1);
antymon
[gr.],
Sb, stibium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 51;
arsen, As, arsenicum,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 33;
związki chemiczne arsenu z tlenem;
bor, B, borium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 5;
bursztyn
[niem. Bernstein],
sukcynit, dawniej jantar,
kopalna żywica drzew iglastych z trzeciorzędu;
wielofazowe tworzywo ceramiczne, złożone z krystalicznych ziaren o składzie zbliżonym do kordierytu Mg2Al3[AlSi5O18] oraz ziaren enstatytu (β-Mg2[Si2O6]) i mullitu, a także bezpostaciowej krzemionki SiO2;
produkt chlorowania kauczuku naturalnego;
fiz. ciało bezpostaciowe; rodzaj → ciała stałego.
fiz. jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii — pośredni między stanem gazowym i stałym.
związek cynku z siarką;
ferrimagnetyzm, antyferromagnetyzm nieskompensowany,
zjawisko antyrównoległego uporządkowania momentów magnetycznych atomów lub jonów;
fibryle
[łac.],
chem. włóknopodobne elementy nadcząsteczkowej struktury polimerów występujące zwłaszcza w polimerach zorientowanych przez wytłaczanie z rozciąganiem;
fosfor, P, phosphorus,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 15;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia