Ziemia

Encyklopedia

ziemie odbarwiające, ziemie bielące,
sproszkowane glinki pochodzenia naturalnego, zbudowane głównie z glinokrzemianów oraz niewielkich ilości tlenków wapnia, magnezu, żelaza, odznaczające się właściwościami adsorpcyjnymi;
ziemie fulerskie, ziemie foluszowe,
naturalne ziemie odbarwiające mające już w stanie surowym dobre właściwości adsorbujące;
określenie części terytorium państwa pol. po II wojnie świat. leżącego między granicą z ZSRR, ustaloną VII 1944, a zachodnią i południową granicą Polski wg stanu 31 VIII 1939;
zwyczajowa nazwa tlenków pierwiastków chem. należących do skandowców i często lantanowców;
obszar państwa pol. włączony do Niemiec 1939–45;
ziemie zabrane, Kraj Zabrany,
w okresie zaborów polskich określenie terenów zaboru rosyjskiego między wschodnią granicą Królestwa Polskiego a granicami Rzeczypospolitej sprzed 1772;
największa (ok. 84% objętości Ziemi) i najbardziej masywna (ok. 67% masy Ziemi) sfera kuli ziemskiej;
punkty na powierzchni Ziemi, w których wektor całkowitego natężenia pola magnetycznego jest prostopadły do płaszczyzny poziomej;
stała lub czasowa zmiana miejsca pobytu podyktowana względami ekonomicznymi (emigracja);
sowiecki akt prawny uchwalony 8 XI 1917 przez II Ogólnoros. Zjazd Rad;
centralna część kuli ziemskiej, o promieniu ok. 3486 km, masie ok. 185 · 1023 kg (ok. 31,5% całkowitej masy Ziemi) i średniej gęstości ok. 10,6 g/cm3 (Ziemia — Budowa);
pole magnetyczne Ziemi, pole geomagnetyczne,
pole magnetyczne wokół i przy powierzchni Ziemi;
strumień cieplny Ziemi, strumień geotermiczny,
strumień ciepła płynący z wnętrza Ziemi.
niem. akcje terrorystyczne stosowane podczas II wony świat. na ziemiach pol. gł. wobec ludności wsi, obejmujące masakry bez oszczędzania dzieci, kobiet i starców, wysiedlenia, deportacje do obozów, więzień i prac przymusowych, rabunek dzieci w celu germanizacji (dzieci rabunek), palenie zabudowań, grabieże i niszczenie mienia.
policyjno-wojskowy system administracji III Rzeszy na terytorium II RP, zajętym IX 1939 w wyniku niemieckiej agresji oraz po podziale państwa polskiego, dokonanym przez Niemcy i ZSRR (na podstawie układu o przyjaźni i granicy, zawartego 28 IX 1939, korygującego ustalenia paktu Ribbentrop–Mołotow z 23 VIII 1939).
instytucja utworzona 1944 na podstawie dekretu PKWN z 6 IX 1944 O przeprowadzeniu reformy rolnej, dysponująca całym zasobem państw. ziemi w Polsce.
prosta, wokół której Ziemia dokonuje obrotu w ciągu doby gwiazdowej;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego

ziemia
1. Ziemia «trzecia planeta Układu Słonecznego»
2. «warstwa piasku, gliny, próchnicy itp. tworząca powierzchnię lądu»
3. «powierzchnia, po której poruszają się ludzie»
4. «teren będący czyjąś własnością»
5. pot. «podłoga»
6. «obszar stanowiący pewną całość, np. etnograficzną, geograficzną»
7. «ląd»
8. «kraj, ojczyzna»
9. «w dawnej Polsce: jednostka administracyjna mniejsza od województwa»
ziemia fulerska «skała osadowa używana jako środek oczyszczający i odbarwiający»
ziemia okrzemkowa «skała osadowa wykorzystywana w przemyśle»
metale ziem alkalicznych «berylowce»
metale ziem rzadkich «skandowce»
obrót dzienny Ziemi «pozorny obrót sklepienia niebieskiego w ciągu doby, wywołany rzeczywistym obrotem wirowym Ziemi»
oś Ziemi, oś ziemska «wyobrażalna prosta przechodząca przez bieguny geograficzne, wokół której Ziemia obraca się w ciągu doby»
płaszcz Ziemi «strefa pomiędzy skorupą ziemską a jądrem Ziemi»
rzeźba terenu, rzeźba powierzchni ziemi «ukształtowanie powierzchni ziemi»
trzęsienie (ziemi) «gwałtowne wstrząsy skorupy ziemskiej wywołane głównie przemieszczeniami mas skalnych w głębi Ziemi»
ziemie rzadkie «tlenki pierwiastków chemicznych z III grupy pobocznej układu okresowego pierwiastków»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia