Ziemia

Encyklopedia

Konferencja „Szczyt Ziemi”, Konferencja Narodów Zjednoczonych „Środowisko i rozwój”, Konferencja w Rio,
ekol. konferencja zorganizowana 3–14 VI 1992 w Rio de Janeiro z udziałem przywódców i przedstawicieli 162 państw świata oraz wielu organizacji międzynarodowych.
wspólna nazwa skandu, itru i → lantanowców.
miejsce więzienia, odosobnienia, a także ekonomicznej eksploatacji żołnierzy WP wziętych IX 1939 do niewoli sowieckiej; m.in. w Ostaszkowie, Kozielsku, Starobielsku, Równem, Krzywym Rogu, Lwowie;
miejsca odosobnienia, więzienia i ośrodki pracy przymusowej, tworzone na podstawie dekretu PKWN z 31 VIII 1944 o wyznaczaniu kary dla hitlerowskich zbrodniarzy oraz zdrajców narodu polskiego;
polityczno-policyjny system sprawowania władzy na terytorium Polski zajętym IX 1939 przez ZSRR w wyniku agresji i po podziale państwa polskiego dokonanym przez III Rzeszę oraz ZSRR (układ o przyjaźni i granicy zawarty 28 IX 1939, korygujący ustalenia paktu Ribbentrop–Mołotow z 23 VIII 1939).
nazwa stosowana do pozaprawnego używania sił zbrojnych w celu stłumienia niepokojów społ. i ekspedycji karnych dokonujących masakr ludności cywilnej
wielkie wystąpienie przeciw systemowi politycznemu i ekonomicznemu oraz uciskowi narodowemu;
organizacja pol. na Ukrainie, powstała 1988 w wyniku przekształcenia Pol. Tow. Kult.;
stowarzyszenie pol. działające na Kresach 1933–39;
1939–41 konspiracyjna organizacja wojsk. w Wielkopolsce i na Pomorzu;
konspiracyjna organizacja wojsk. utworzona III 1940 w Poznaniu w wyniku połączenia Wielkopol. Organizacji Wojsk., Poznańskiej Organizacji Zbrojnej i Wojska Ochotniczego
tymczasowa władza pol. na kresach wschodnich;
proces poznawania przestrzeni geogr. na Ziemi.
geofizyka
[gr. gḗ ‘ziemia’, physikḗ ‘przyrodoznawstwo’ < phýsis ‘natura’, ‘przyroda’],
nauka o Ziemi jako ciele fizycznym;
Księżyc, łac. luna, gr. selene,
naturalny satelita Ziemi;
geodezja
[gr. gḗ ‘ziemia’, daíōmai ‘dzielę’],
jedna z nauk o Ziemi zajmująca się wyznaczaniem jej kształtu i rozmiarów, pomiarami całej planety lub dowolnych jej części.
geografia
[gr. geōgraphía ‘opis ziemi’],
nauka sytuowana na pograniczu dyscyplin przyrodniczych i społecznych.

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego

ziemia
1. Ziemia «trzecia planeta Układu Słonecznego»
2. «warstwa piasku, gliny, próchnicy itp. tworząca powierzchnię lądu»
3. «powierzchnia, po której poruszają się ludzie»
4. «teren będący czyjąś własnością»
5. pot. «podłoga»
6. «obszar stanowiący pewną całość, np. etnograficzną, geograficzną»
7. «ląd»
8. «kraj, ojczyzna»
9. «w dawnej Polsce: jednostka administracyjna mniejsza od województwa»
ziemia fulerska «skała osadowa używana jako środek oczyszczający i odbarwiający»
ziemia okrzemkowa «skała osadowa wykorzystywana w przemyśle»
metale ziem alkalicznych «berylowce»
metale ziem rzadkich «skandowce»
obrót dzienny Ziemi «pozorny obrót sklepienia niebieskiego w ciągu doby, wywołany rzeczywistym obrotem wirowym Ziemi»
oś Ziemi, oś ziemska «wyobrażalna prosta przechodząca przez bieguny geograficzne, wokół której Ziemia obraca się w ciągu doby»
płaszcz Ziemi «strefa pomiędzy skorupą ziemską a jądrem Ziemi»
rzeźba terenu, rzeźba powierzchni ziemi «ukształtowanie powierzchni ziemi»
trzęsienie (ziemi) «gwałtowne wstrząsy skorupy ziemskiej wywołane głównie przemieszczeniami mas skalnych w głębi Ziemi»
ziemie rzadkie «tlenki pierwiastków chemicznych z III grupy pobocznej układu okresowego pierwiastków»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia