środka obrotu

Encyklopedia PWN

uchwalona z inicjatywy ONZ 1988 (ratyfikowana przez Polskę 1994)
prosta, na której leżą środki okręgów opisywanych przez punkty bryły sztywnej poruszające się ruchem obrotowym
mat. przekształcenie geometryczne płaszczyzny (lub przestrzeni), przy którym odległości między punktami nie ulegają zmianie (izometria) oraz nie zmieniają się ich odległości od ustalonego punktu — środka obrotu (lub prostej — osi obrotu);
ekon. obrót papierami wartościowymi dostępny dla wszystkich inwestorów;
ekon. ruch towarów, usług i środków finansowych między krajami.
produkt, który ze względu na skład i sposób przygotowania jest przeznaczony do żywienia ludzi z określonymi chorobami (np. zaburzeniami przemiany materii), także zalecany w pewnych stanach fizjol. (np. w okresie ciąży, w okresie niemowlęctwa, u dzieci do 3. roku życia);
zjawisko kryminalne występujące pod wieloma postaciami w skali międzynarodowej i krajowej, którego nie można ściśle ograniczyć stanem faktycznym jednego, pojedynczego przestępstwa.
prawidłowe powtarzanie się w przestrzeni jednakowych pod względem fiz. i geom. części kryształu (ścian, krawędzi, płaszczyzn sieciowych, atomów, cząsteczek, komórek elementarnych itp.).
kredyt
[łac. creditum ‘pożyczka’, ‘dług’],
ekon. pożyczka, transakcja polegająca na tym, że: jedna ze stron (wierzyciel lub kredytodawca) stawia do dyspozycji drugiej strony środki pieniężne, dobra realne bądź inne świadczenia albo zobowiązuje się pokrywać do określonej wysokości jej zadłużenie bądź wykonywać dyspozycje płatnicze; druga strona (dłużnik lub kredytobiorca) zwraca w ustalonych terminach równowartość wykorzystanych środków, a ponadto płaci kredytodawcy wynagrodzenie za korzystanie z tych środków w postaci oprocentowania (procent) liczonego proporcjonalnie do sumy i okresu wykorzystania kredytu; dla dłużnika otrzymanie kredytu oznacza powstanie zobowiązania (długu).
bryła sztywna znajdująca się w ruchu wokół swego środka masy (ciała niebieskie — np. Ziemia, pociski wystrzelone z broni palnej o lufie gwintowanej, rzucony dysk, bumerang) lub wokół jednego ze swych punktów, który pozostaje nieruchomy w rozważanym układzie odniesienia (żyroskop umieszczony w zawieszeniu Cardana lub b. dziecinny).
ekon. odpłatna wymiana towarów lub usług z partnerami posiadającymi stałą siedzibę poza granicą celną państwa; dział gospodarki narodowej; pochodna powstania i rozwoju międzynarodowego podziału pracy.
Jowisz, symbol ,
astr. piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego, a po Słońcu, Księżycu i planecie Wenus czwarty pod względem jasności obiekt na niebie (maksymalna jasność wynosi −2,8 wielkości gwiazdowej).
Księżyc, łac. luna, gr. selene,
naturalny satelita Ziemi;
narkomania
[łac. < gr. nárkē ‘odurzenie’, manía ‘szaleństwo’],
med.:
dział prawa finansowego, wyodrębniany zwykle z prawa bankowego, obejmujący przepisy prawne regulujące obrót wartościami dewizowymi.
Saturn, symbol ,
astr. szósta według oddalenia od Słońca i druga pod względem wielkości planeta Układu Słonecznego.
teodolit
[gr.],
instrument geodezyjny przeznaczony do pomiarów w terenie kątów poziomych i pionowych.
w Polsce urząd administracji rządowej powołany 2002 w miejsce rozwiązanego Urzędu Ochrony Państwa;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia