zielenice
 
Encyklopedia PWN
zielenice, Chlorophyta,
gromada eukariotycznych, jednokomórkowych, kolonijnych albo wielokomórkowych glonów, obejmująca ok. 9 tys. gat., częstych w siedliskach wodnych (przeważnie słodkowodnych) i lądowych, rzadziej pasożytniczych lub żyjących w symbiozie z innymi roślinami (np. jako chloroplasty u euglenin), zwierzętami (np. wewnątrz komórek pierwotniaków) albo grzybami (tworząc porosty);
materiałem zapasowym u zielenic jest gł. skrobia. zielenice dzieli się na 4 klasy: prazynofity, Prasinophyceae (jednokomórkowe organizmy wiciowcowe), zielenice właściwe, Chlorophyceae (np. toczek, chlorella), watkowe, Ulvophyceae (np. sałata morska, wstężnica, gałęzatka, pełzatka) i ramienicowe, Charophyceae (np. gwiazdnica, nowik, krynicznik). W gromadzie zielenic jest wielka różnorodność budowy plech i sposobów rozmnażania; zielenice są przeważnie słodkowodne (wiele gat. planktonowych może tworzyć zakwity), ok. 5% gat. żyje w morzach; występują też w glebie, śniegu, na wilgotnych skałach, korze drzew, w symbiozie z grzybami (tworząc porosty) i zwierzętami (jako tzw. zoochlorelle), nieliczne są saprofitami albo pasożytami. Zielenice mają znaczenie gosp. jako pokarm, pasza, nawóz i źródło surowców dla wielu gałęzi przemysłu; niektóre zielenice są hodowane na skalę techn. (np. chlorella).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia