potęga
 
Encyklopedia PWN
potęga, potęga liczby,
mat. pojęcie z zakresu algebry. Dla liczby naturalnej nn-tą potęgą liczby a, oznaczaną an, nazywa się iloczyn n czynników, z których każdy jest równy a, czyli an = a · a ·...· a (n razy);
a nazywa się podstawą, a nwykładnikiem potęgi. Pojęcie „potęga” rozszerza się na: a) dla a ≠ 0 — wykładniki całkowite, za pomocą umowy an = 1/an (a0 = 1); b) dla a > 0 — na wykładniki wymierne, za pomocą umowy: , oraz na wykładniki rzeczywiste, za pomocą umowy: . Podstawowe własności potęgi (dla a, b > 0): ap · aq = ap + q, ap : aq = apq, (a · b)p = ap · bp, (a : b)p = ap : bp, (ap)q = ap · q.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia