obrzędy przejścia
 
Encyklopedia PWN
obrzędy przejścia, fr. rites de passage,
działania rytualne mające w symboliczny sposób wyrażać i podkreślać fakt zmiany statusu społecznego jednostek lub całych grup;
najbardziej typowe obrzędy przejścia są związane z tzw. przełomowymi momentami życia i podkreślają ich cykliczność (inicjacja do wieku dorosłego dziewcząt i chłopców, małżeństwo, narodziny dziecka, pogrzeb). Twórcą terminu i pierwszym badaczem obrzędów przejścia był A. van Gennep, który 1909 zdefiniował je i odniósł przede wszystkim do grup wiekowych i zawodowych; wyróżnił on wspólny dla wszystkich obrzędów przejścia schemat przebiegu: 1) fazę oddzielania (separacji), obejmującą czynności mające wyłączyć osobę im poddawaną z dotychczasowej grupy (pozycji) społecznej; 2) fazę marginalizacji, obejmującą symboliczne działania wobec osoby pozostającej poza „normalnym” (codziennym, zwykłym) układem społecznym; 3) fazę włączania (agregacji), obejmującą obrzędy wprowadzające jednostkę w nową rolę (pozycję) społeczną, będące często odwróceniem aktów separacji.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia