norma europejska, EN
 
Encyklopedia PWN
Wprowadzanie norm europejskich ma istotny wpływ na funkcjonowanie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Opracowywanie norm europejskich jest oparte na zasadach: otwartości i powszechności dostępu (tj. swobodnego dostępu do norm dla wszystkich chętnych), przejrzystości, consensusu (jako podstawy uzgodnień), bezstronności i spójności postanowień norm, zgodności z potrzebami rynku, uwzględniania aspektów międzynarodowych. Normy europejskie są opracowywane przez reprezentacje krajowe (krajowe jednostki normalizacyjne lub krajowe komitety elektrotechniki z państw UE i EFTA). Projekty norm europejskich są uzgadniane z przedstawicielami m.in. organizacji rządowych, instytucji publicznych, producentów, użytkowników, konsumentów, związków zawodowych, a normy są przyjmowane w głosowaniu ważonym reprezentacji krajowych. EN i ETS są obligatoryjnie wprowadzane do norm krajowych państw UE i EFTA przy jednoczesnym wycofaniu wszystkich wcześniej istniejących dokumentów krajowych, które są z nimi sprzeczne; jeśli tylko jest to możliwe, normy europejskie są identyczne lub równoważne z normami międzynarodowymi. W krajach należących do UE i EFTA część krajowych norm jest normami europejskimi, np. norma EN po wprowadzeniu do norm niemieckich ma symbol DIN EN, do norm polskich — PN EN; do końca 2002 ok. 80% norm europejskich zostało wprowadzonych do polskich norm.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia