Gemara
 
Encyklopedia PWN
Gemara
[aram., ‘uzupełnienie ’],
w judaizmie zbiór komentarzy i rozwinięć uzupełniających zagadnienia z podstawowego opracowania prawa żydowskiego Miszny;
na Gemarę składają się opinie uczonych żydowskich zwanych amoraitami, którzy działali w okresie ok. 250–ok. 500 n.e. w ośrodkach Palestyny i Mezopotamii (dawnej Babilonii); Gemara jest napisana głównie w języku aramejskim; oprócz materiału halachicznego (halacha) jest w niej bogato reprezentowany także materiał hagadyczny (hagada); Gemara wraz z Miszną składa się na Talmud; Gemara nie jest wydawana razem, lecz podzielona na 2 części: a wypowiedzi amoraitów palestyńskich nazywa się Gemarą palestyńską (stanowi ona część tzw. Talmudu Jerozolimskiego), zaś zbiór opinii amoraitów babilońskich nazywa się Gemarą babilońską (jest ona częścią Talmudu Babilońskiego).
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia