wzbudzonym

Encyklopedia PWN

elektr. wytworzenie strumienia magnet. w magnetowodzie (np. maszyny elektrycznej, elektromagnesu) przez prąd elektr. płynący w uzwojeniu wzbudzającym, które obejmuje ten magnetowód, lub przez magnes trwały, który stanowi jego część.
fizjol. stan wstępnego (przygotowawczego) pobudzenia kory mózgu zwierząt i człowieka, niezbędny dla procesów uwagi, percepcji (spostrzeganie) i właściwego wykonywania czynności ruchowych;
fiz. stan układu fizycznego o energii większej od energii stanu podstawowego;
energia potrzebna do przeniesienia elektronu ze stanu podstawowego do stanu o wyższej energii (stanu wzbudzonego).
atom, którego elektrony znajdują się na wyższych poziomach energetycznych niż w stanie podstawowym;
atom
[gr. átomos ‘niepodzielny’],
fiz. najmniejsza cząstka pierwiastka chemicznego, posiadająca jeszcze właściwości tego pierwiastka, określoną masę oraz specyficzne właściwości fizyczne.
maser
[ang. Microwave Amplification by Stimulated Emission of Radiation],
przyrząd generujący lub wzmacniający spójne fale elektromagnetyczne w zakresie mikrofalowym.
maszyna elektryczna przetwarzająca energię elektr. w energię mech. ruchu obrotowego (s.e. wirujący) lub, rzadziej, postępowego (silnik liniowy);
fotoluminescencja
[gr.-łac.],
luminescencja zachodząca w wyniku powrotu do stanu podstawowego cząsteczek lub atomów wzbudzonych do wyższych stanów elektronowych promieniowaniem elektromagnetycznym (zakresu widzialnego i nadfioletu).
ekscymer
[ang. excited dimer],
ekscimer,
układ 2 cząstek (cząsteczek lub atomów) tego samego związku chem. (lub pierwiastka), w którym jedna z cząstek znajduje się we wzbudzonym stanie elektronowym, a druga — w stanie podstawowym;
analiza spektralna, analiza spektrometryczna, analiza spektroskopowa, dawniej analiza widmowa,
zespół instrumentalnych metod analizy chem., w których mierzy się emisję, absorpcję lub rozpraszanie promieniowania elektromagnetycznego w funkcji długości fali.
emisja
[łac. emissio ‘wypuszczanie’],
fiz. wysyłanie przez układ materialny promieniowania elektromagnetycznego, cząstek elementarnych (elektronów, protonów, neutronów), cząstek α i in. jąder atomowych, atomów, cząsteczek lub fal sprężystych (akustycznych, sejsmicznych i in.);
fiz. rozpad promieniotwórczy jądra, polegający na podzieleniu się jądra na 2 lub więcej porównywalnych co do wielkości części (fragmentów rozszczepienia).
fiz. reakcja jądrowa polegająca na tym, że cząstka bombardująca jądro atomowe zostaje przez nie pochłonięta, powstałe zaś jądro złożone, będące w stanie wzbudzonym, przechodzi do stanu podstawowego, emitując nadmiar energii w postaci promieniowania γ lub elektronów konwersji wewn.;
dział chemii zajmujący się chem. skutkami działania promieniowania lub cząstek o wysokiej energii na materię;
dział fizyki, którego przedmiotem jest budowa atomowa i właściwości fiz. ciał stałych (krystalicznych i bezpostaciowych), a także zjawiska i procesy zachodzące w ich wnętrzu i na powierzchni pod wpływem różnych czynników zewnętrznych.
Majmonides, Mosze Ben Majmon, Rambam, ur. 30 III 1135, Kordoba, zm. 13 XII 1204, Kair,
żydowski teolog i filozof.
prądnica elektryczna, generator elektryczny,
rodzaj maszyny elektrycznej przetwarzającej energię mechaniczną ruchu obrotowego w energię elektryczną za pośrednictwem pola magnetycznego;
oderwanie elektronu w stanie wzbudzonym od atomu lub cząsteczki z jednoczesnym przejściem do stanu podstawowego innego elektronu wzbudzonego;
reakcja wywołana absorpcją promieniowania elektromagnetycznego w zakresie nadfioletowym, widzialnym lub podczerwonym, które bezpośrednio lub pośrednio (poprzez cząsteczki fotosensybilizatorów) powoduje wzbudzenie elektronowe cząsteczek substratów;

Słownik języka polskiego PWN

wzbudzićwzbudzać
1. «wywołać jakieś uczucia, emocje lub sprowokować jakieś zachowania»
2. «wytworzyć pole magnetyczne w maszynie elektrycznej przez zasilanie prądem elektrycznym jej uzwojenia»
wzbudzić sięwzbudzać się «o uczuciach, emocjach: powstać»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia