reformowanego

Encyklopedia PWN

jedna z największych organizacji kościelnych w łonie protestantyzmu.
oficjalna nazwa Kościoła tradycji reformowanej w Polsce.
Światowy Alians Kościołów Reformowanych, World Alliance of Reformed Churches,
organizacja zrzeszająca Kościoły tradycji ewangelicko-reformowanej, zał. 1875 w Londynie;
judaizm reformowany, judaizm liberalny,
nurt w judaizmie, powstały w pocz. XIX w. w Niemczech, rozwinięty w USA jako ruch odnowy liturgicznej;
chrześcijańska wspólnota religijna, założona 1457 w Kunvaldzie k. Ústi nad Orlicí (wschodnie Czechy) przez Ř. Krajčego, pod ideowym patronatem P. Chelčickiego oraz pod opieką Jerzego z Podiebradów;
Spleszyński Józef Jan, ur. 6 II 1808, Sielce k. Stopnicy, zm. 16 II 1879, Warszawa,
superintendent Kościoła Ewangelicko-Reformowanego;
Diehl Karol Bogumił (Gottfried), ur. 15 IV 1765, Leszno, zm. 18 IV 1831, Poznań,
superintendent Kościoła ewangelicko-reformowanego;
nurt ewangelicyzmu reformowanego, przyjmujący prezbiteriański ustrój Kościoła;
nazwa używana przez pol. ewangelików reformowanych na określenie lokalnej wspólnoty czy Kościoła;
judaizm
[łac. < gr. < hebr.],
mozaizm, wyznanie mojżeszowe,
religia Żydów; także zespół wierzeń, wartości etycznych i postaw wynikający z tradycji i obyczajów narodu żydowskiego.
Zwingli
[cwı̣ŋli]
Ulrich (Huldrych), ur. 1 I 1484, Wildhaus, zm. 11 X 1531, Kappel,
szwajcarski reformator religijny.
Kalwin Jan, Jean Calvin, Cauvin Wymowa, ur. 10 VII 1509, Noyon (Pikardia), zm. 27 V 1564, Genewa,
francuski reformator religijny i współtwórca Kościoła ewangelicko-reformowanego.
Bucer, Butzer, Martin, ur. 11 XI 1491, Schlettstadt (Alzacja), zm. 28 II 1551, Cambridge (Anglia),
niem. teolog ewangelicki i reformator religijny.
dwie konfesje wiary oficjalnie przyjęte przez Kościół ewangelicko-reformowany w Szwajcarii;
nazwa przyjęta dla Kościołów i wspólnot chrześcijańskich wywodzących się z reformacji XVI w.
Geiger
[gạir]
Abraham, ur. 24 V 1810, Frankfurt n. Menem, zm. 23 X 1874, Berlin,
rabin; jeden z gł. przedstawicieli judaizmu reformowanego (judaizm) w Niemczech.
oficjalna nazwa Kościoła tradycji luterańskiej w Polsce, wywodząca się od podstawowej księgi wyznaniowej — Wyznania Augsburskiego (Confessio Augustana 1530).
Sudrowski Stanisław, ur. ok. 1550, Ostrołęka, zm. 1600, Wilno,
teolog ewangelicko-reformowany, kaznodzieja;
Tranda Zdzisław, ur. 18 XII 1925, Poznań,
teolog ewangelicki, działacz ruchu ekumenicznego;

Słownik języka polskiego PWN

reformowany «dotyczący Kościołów protestanckich powstałych w okresie reformacji w XVI w.»
reforma «zmiana lub szereg zmian w jakiejś dziedzinie życia, w strukturze organizacji lub sposobie funkcjonowania jakiegoś systemu, mające na celu ulepszenie istniejącego stanu rzeczy; też: wprowadzanie takiej zmiany lub zmian»
• reformator • reformatorski • reformatorka • reformować
Kościół Ewangelicko-Reformowany «protestancki, autonomiczny Kościół krajowy, oparty na doktrynie kalwinizmu»
Kościół reformowany «typ Kościoła protestanckiego powstały w wyniku reformacji»
reformować się «podlegać reformom»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia