przewodniki elektryczne

Encyklopedia PWN

fiz. ciała dobrze przewodzące ciepło (przewodniki cieplne) lub prąd elektryczny (przewodniki elektryczne) w warunkach normalnych (temperatura 0°C, ciśnienie 1013,25 hPa).
zjawisko przepływu prądu elektrycznego przez ośrodek pod wpływem zewnętrznego pola elektrycznego.
zjawisko przepływu prądu elektrycznego w dielektrykach pod wpływem pola wyładowanie elektryczne.
fiz. jedna z postaci, w której przejawia się pole elektromagnetyczne;
analogie fiz. w opisie przewodnictwa cieplnego i przewodnictwa elektrycznego (wynikające stąd, że równanie przewodnictwa cieplnego opisuje również dyfuzję i rozchodzenie się kwazistacjonarnego pola elektromagnetycznego w przewodnikach).
zool. zmysł służący do odczuwania zmian rozkładu potencjałów elektrycznych na powierzchni ciała, występujący u niektórych ryb spodoustych oraz elektrycznych, a także u żyjących w mętnych, błotnistych wodach Afryki oraz Ameryki Południowej tzw. ryb słaboelektrycznych, jak mruki i pokrewne węgorzowi elektrycznemu gymnotowce;
układ 2 przewodników (zwanych elektrodami lub okładkami kondensatora) rozdzielonych cienką warstwą dielektryka, mający zdolność gromadzenia ładunku elektrycznego;
jedna z podstawowych wielkości charakteryzujących elektryczne właściwości przewodnika;
fiz. wielkość charakteryzująca przewodnictwo elektryczne ciał;
w najprostszym przypadku układ 2 jednakowych co do wartości, lecz przeciwnego znaku ładunków elektrycznych (+q i –q) znajdujących się w małej odległości l od siebie;
energia układu ładunków elektr.;
natężenie prądu elektrycznego, prąd elektryczny, I,
wielkość fizyczna skalarna równa stosunkowi ładunku elektrycznego dq przepływającego przez dany przekrój poprzeczny przewodnika w czasie dt do tego czasu: I(t) = dq/dt;
opór elektryczny, oporność elektryczna,
wielkość charakteryzująca przewodnik (gałąź obwodu elektrycznego).
wielkość charakteryzująca właściwości elektryczne materiału; opór elektryczny przewodnika jednorodnego o długości 1 m i przekroju poprzecznym 1 m2;
przewodność przewodnika w obwodzie prądu stałego;
przewodność elektryczna przewodnika jednorodnego o oporze właściwym 1 Ω/m;
maszyna elektryczna przetwarzająca energię elektr. w energię mech. ruchu obrotowego (s.e. wirujący) lub, rzadziej, postępowego (silnik liniowy);
podstawowe prawo obwodów elektrycznych wiążące ze sobą napięcie elektryczne, natężenie prądu elektrycznego oraz opór elektryczny;
fiz. jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii;
plazma
[gr.],
fiz. zjonizowana materia, tj. taka, w której atomy rozpadają się na dodatnio naładowane jony i swobodne elektrony;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia