przewodniki cieplne

Encyklopedia PWN

fiz. ciała dobrze przewodzące ciepło (przewodniki cieplne) lub prąd elektryczny (przewodniki elektryczne) w warunkach normalnych (temperatura 0°C, ciśnienie 1013,25 hPa).
nanoszenie — za pomocą niektórych technologii spawalniczych (spawanie), bądź przez rozpylanie w strumieniu sprężonego powietrza lub gazu ochronnego, warstwy metalu lub stopu (metalizowanie), związków niemetalicznych, materiałów ceramicznych lub tworzyw sztucznych na podłoże natryskiwanej części, przy czym nakładana warstwa nie jest przetopiona z podłożem, lecz połączona z nim adhezyjnie lub mechanicznie;
fiz. jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii;
diatermia
[gr. diá ‘przez’, thérmē ‘gorąco’],
początkowo metoda leczn. polegająca na nagrzewaniu ciała za pomocą fal elektromagnetycznych o częst. radiowych, obecnie termin określający także generatory tych fal (stosowane w medycynie od 1928).
Joule
[dżu:l]
James Prescott Wymowa, ur. 24 XII 1818, Salford (hrab. Lancashire), zm. 11 X 1889, Sale (hrab. Cheshire),
fizyk brytyjski.
analogie fiz. w opisie przewodnictwa cieplnego i przewodnictwa elektrycznego (wynikające stąd, że równanie przewodnictwa cieplnego opisuje również dyfuzję i rozchodzenie się kwazistacjonarnego pola elektromagnetycznego w przewodnikach).
podobieństwa między różnymi zjawiskami fiz., wyrażające się tym, że rządzą nimi identyczne lub podobne prawa i dzięki temu przebieg rozważanych zjawisk może być opisany za pomocą jednakowych zależności matematycznych.
nieuporządkowane ruchy cząstek ciała stałego zawieszonych w cieczy lub gazie, wynikające ze zderzeń tych cząstek z molekułami (cząsteczkami) otaczającego ośrodka.
substancje bardzo słabo przewodzące prąd elektr. (dielektryki), stosowane do izolowania przewodów (kabli), części maszyn i urządzeń elektrycznych.
generator magnetohydrodynamiczny, generator MHD, generator magnetogazodynamiczny,
fiz. urządzenie do przetwarzania energii wewn. zjonizowanego gazu w energię elektryczną;
Helmholtz
[hẹlmholc]
Hermann Ludwig Ferdinand von Wymowa, ur. 31 VIII 1821, Poczdam, zm. 8 IX 1894, Charlottenburg (obecnie w granicach Berlina),
fizyk, fizjolog i filozof niemiecki, z wykształcenia lekarz.
ciepło Q wydzielające się w przewodniku podczas przepływu prądu elektrycznego jest proporcjonalne do oporu przewodnika R, kwadratu natężenia prądu I oraz czasu przepływu t, Q = RI2t;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia