programowa

Encyklopedia PWN

w szerokim znaczeniu — muzyka, której jednym z głównych celów jest zasugerowanie słuchaczom pewnych treści pozamuzycznych, wynikających z inspiracji kompozytora dziełem literackim, malarskim, zjawiskami przyrody itp., bądź odzwierciedlających jego przeżycia osobiste;
w Polsce akt prawny ministra właściwego do spraw edukacji regulujący proces kształcenia w przedszkolach oraz szkołach publicznych i niepublicznych;
środek masowego komunikowania, za pomocą którego do szerokiego grona odbiorców docierają specjalnie przygotowane programy o zróżnicowanym charakterze: informacyjne, artystyczne, edukacyjne, oświatowe, sportowe, rozrywkowe, seriale filmowe, filmy fabularne, spektakle teatralne.
regulacja automatyczna, w której zadana wartość wielkości regulowanej jest znaną z góry funkcją czasu i zmienia się wg określonego programu;
symfonia o treści pozamuzycznej określonej w tytule lub dołączonym przez kompozytora tzw. programie literackim, rozwinięta w XIX w., np. Symfonia fantastyczna H. Berlioza.
autom. układ sterowania, w którym wielkość sterowana zależy od wartości sterującej zmieniającej się wg określonego programu;
ustrojowa i programowa przebudowa oświaty pol. zrealizowana z inicjatywy min. J. Jędrzejewicza na mocy ustawy z 11 III 1932.
muzyka
[łac. < gr.],
muz. sztuka, której tworzywem są percypowane przez ludzi dźwięki, wytwarzane przez nich głosem i/lub za pomocą instrumentów muzycznych;
Liszt
[list]
Ferenc Wymowa, ur. 22 X 1811, Raiding (ob. Doborján k. Sopron, Węgry), zm. 31 VII 1886, Bayreuth,
węgierski kompozytor, pianista i dyrygent.
Partia Pracy, Labour Party,
brytyjska socjaldemokr. partia polityczna.
socjaldemokracja
[łac.-gr.],
ogólna nazwa socjaldemokratycznych partii politycznych; także ruch społeczny, początkowo głównie robotniczy, zmierzający do zastąpienia kapitalizmu socjalizmem, a następnie do uspołecznienia gospodarki rynkowej i zmniejszenia nierówności społecznych.
termin, którego treść ulegała wielowiekowej ewolucji: w starożytnej Grecji określano nim rozmowy myślicieli z uczniami na dowolne tematy, a także miejsce nauczania;
stosowane od XIX w. określenie dziedzin twórczości artystycznej percypowanych wzrokowo, obejmujące architekturę, rzeźbę, malarstwo, grafikę, rzemiosło artystyczne.
telewizja
[gr. tḗle ‘daleko’, łac. visio ‘widzenie’],
dział telekomunikacji zajmujący się przetwarzaniem obrazów scen ruchomych (z natury lub uprzednio zarejestrowanych na taśmie magnet.) na sygnały elektr., tzw. sygnały wizyjne, ich przesyłaniem łączami telekomunik. oraz odtwarzaniem w miejscu odbioru;
kanał telew. o nauk. profilu;
najwyższa władza ruchu ludowego w okupowanej Polsce;

Słownik języka polskiego PWN

muzyka programowa «muzyka powiązana z jakąś treścią literacką, ideową, sugerowaną przez tytuł utworu»
program
1. «plan zamierzonych czynności, przedsięwzięć itp.»
2. «założenia, postulaty i cele jakiejś działalności»
3. «repertuar teatru, opery itp.; też: opis tego repertuaru wydrukowany w formie broszury, ulotki lub w gazecie»
4. «broszura zawierająca informacje o danym przedstawieniu, koncercie itp.»
5. «szereg elementów spektaklu, występu itp. następujących po sobie w określonej kolejności»
6. «audycja radiowa albo telewizyjna; też: spis takich audycji nadawanych w danym dniu lub tygodniu»
7. «zestaw audycji radiowych lub telewizyjnych nadawanych przez daną rozgłośnię na stałej częstotliwości»
8. «zakres wiedzy objętej nauczaniem szkolnym lub akademickim; też: wykaz przedmiotów objętych takim nauczaniem»
9. «ciąg instrukcji napisanych w języku zrozumiałym dla komputera»

• programowy • programowo • programowość • programik
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia