prawną
Encyklopedia PWN
reguła zachowania (postępowania) będąca częścią składową systemu prawa.
w Polsce osoba uprawniona do obsługi prawnej organów państw. i in. jednostek organizacyjnych państwa, organów administracji publicznej, podmiotów spółdzielczych i organizacji społ. oraz podmiotów wykonujących działalność gospodarczą.
zdolność określonej osoby do nabywania praw i zaciągania zobowiązań we własnym imieniu za pomocą czynności prawnych;
świadome i zgodne z przepisami prawnymi zachowanie się osoby fiz. lub prawnej zmierzające do ustanowienia, zmiany lub zniesienia stosunku prawnego;
języki związane z prawem, będące odmianą i specjalizacją naturalnego języka potocznego stanowiącego ich wspólne źródło.
prawo jednostka organizacyjna powołana do określonych celów, którą przepis prawny uznaje za samodzielny podmiot prawa cywilnego, mający zdolność do występowania w obrocie prawnym jako podmiot praw i obowiązków, np. w Polsce Skarb Państwa, przedsiębiorstwa, banki, spółki akcyjne, fundacje;