ontologii

Encyklopedia PWN

ontologia
[gr. on óntos ‘będący’, ‘byt’, óntos on ‘rzeczywiście będący, istniejący’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’, ‘teoria’],
filoz.:
Leśniewski Stanisław, ur. 28 III 1886, Sierpuchowo (Rosja), zm. 13 V 1939, Warszawa,
logik, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli lwowsko-warszawskiej szkoły filozoficznej.
log. oryginalne systemy logiczne stworzone przez S. Leśniewskiego;
filozofia poznania, epistemologia, gnoseologia,
dyscyplina filozoficzna, której przedmiotem są ludzkie poznanie i wiedza.
idealizm
[łac. idealis ‘idealny’ < gr. idéa ‘kształt’, ‘wyobrażenie’],
termin obejmujący różne stanowiska filozoficzne zarówno z zakresu ontologii (metafizyki), jak też teorii poznania, często należące zarazem do obu tych dziedzin.
Hartmann Nicolai, ur. 20 II 1882, Ryga, zm. 9 X 1950, Getynga,
filozof niemiecki.
Ingarden Roman Witold, ur. 5 II 1893, Kraków, zm. 15 VI 1970, tamże,
filozof i estetyk.
Marcuse
[markụ:zə]
Herbert Wymowa, ur. 19 VII 1898, Berlin, zm. 29 VII 1979, Starnberg,
filozof niemiecki.
Whitehead
[uạıthed]
Alfred North Wymowa, ur. 15 II 1861, Ramsgate (hrab. Kent), zm. 30 XII 1947, Cambridge,
ang. filozof, matematyk;
kierunek w filozofii przeciwstawiający się naturalizmowi reprezentowanemu zwłaszcza przez myśl pozytywistyczną;
Conrad-Martius
[kọnra:d mạrcjus]
Hedwig, ur. 1888, zm. 1966,
filozof niemiecki;
Coreth
[kọret]
Emmerich, ur. 10 VIII 1919, Raabs an der Thaya, zm. 1 IX 2006, Innsbruck,
austr. filozof, jezuita;
zespół poglądów filozoficznych i literackich kwestionujący tradycyjne metafizyczne relacje pomiędzy znakiem i oznaczanym pojęciem (także rzeczą), istotą i zjawiskiem, tożsamością i różnicą, tym, co fonetyczne (wynikające z uprzywilejowania mowy) i niefonetyczne;
Derrida Jacques Wymowa, ur. 15 VII 1930, El Biar (Al-Abjar), Algieria, zm. 8 X 2004, Paryż,
filozof francuski, krytyk strukturalizmu, uważany za jednego ze współtwórców filozoficznego postmodernizmu.
Elzenberg Henryk Józef Maria, ur. 18 IX 1887, Warszawa, zm. 6 IV 1967, tamże,
aksjolog, filozof kultury i religii, historyk filozofii, krytyk lit., tłumacz.
Fichte
[fı̣śtə]
Johann Gottlieb Wymowa, ur. 19 V 1762, Ramramenau (Saksonia), zm. 27 I 1814, Berlin,
filozof niemiecki, jeden z głównych przedstawicieli klasycznej filozofii niemieckiej.
Heidegger
[hạidr]
Martin Wymowa, ur. 26 IX 1889, Messkirch (Badenia), zm. 26 V 1976, Fryburg Bryzgowijski,
filozof niemiecki.
henologia
[gr. heís, henós ‘jeden’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
filoz. w odróżnieniu od ontologii nazwa racjonalistycznego i monizującego stanowiska metafizycznego, wg którego ostateczną zasadą całej rzeczywistości jest nie byt lecz jedno;
idea
[gr. idéa ‘to, co widoczne’, ‘kształt’, ‘wyobrażenie’, ‘postać’, ‘wzór’, ‘przedstawienie’, ‘przeżycie świadome’],
jedno z głównych pojęć filozofii wprowadzone przez Platona.

Słownik języka polskiego PWN

ontologia «nowsze określenie metafizyki jako działu filozofii»
• ontologiczny
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia