metodzie fotochemicznej

Encyklopedia PWN

proces wielokrotnej reprodukcji obrazu (znaków pisma, rysunków i in.) na podłożu drukowym: papierze, kartonie, tekturze, foliach metalowych i z tworzyw sztucznych (drukowa folia), szkle, porcelanie i in.
sitodruk, filmdruk, drukowanie sitowe, serigrafia,
jedna z metod drukowania, w której stosuje się formę drukową najczęściej w postaci prostokątnej ramy z napiętą na niej siatką z włókien naturalnych lub syntetycznych (poliamidowych lub poliestrowych) albo z metalu, z wytworzonymi w niej elementami drukującymi (nie zakryte oczka siatki przepuszczające farbę) i niedrukującymi (zakryte oczka siatki).
fleksodruk
[łac. flexo ‘zginam’, niem. Druck ‘druk’],
fleksografia, dawniej drukowanie anilinowe,
metoda drukowania wypukłego stosująca elastyczne formy drukowe z gumy lub tworzyw sztucznych (elastomerów).
kopiowanie
[łac.],
proces otrzymywania kopii, tj. odtwarzania obrazów oryginałów (tekstów, rysunków kreskowych, fotografii, obrazów malowanych) na różnych podłożach.
chemigrafia
[gr.],
cynkografia, fototypia, fotochemigrafia,
technika wykonywania form drukowych do drukowania wypukłego z twardymi (nie elastycznymi) elementami drukowymi; formy drukowe, zw. też kliszami, wytwarza się na płytach chemigraficznych (z metalu lub tworzywa sztucznego) metodami fotochemicznymi albo w wyniku grawerowania elektronicznego.
układ połączeń elektrycznych zawierający też niekiedy inne elementy elektryczne (np. rezystory, cewki elektryczne), wykonany w określony sposób na powierzchni wspólnego podłoża elektroizolacyjnego.
litografia
[gr. líthos ‘kamień’, gráphō ‘piszę’],
poligr., szt. plast. metoda drukowania płaskiego i technika graficzna (grafika), także nazwa odbitki wykonanej tą metodą.
reakcja chemiczna, przemiana chemiczna,
przemiana jednych substancji, zwanych substratami, w inne substancje, zwane produktami reakcji chemicznej;
dział chemii zajmujący się chem. skutkami działania promieniowania lub cząstek o wysokiej energii na materię;
metoda badania krótko żyjących produktów pośrednich, tworzących się w reakcjach fotochemicznych;
jedna z technik stosowanych w mikroelektronice, gł. przy produkcji układów scalonych warstwowych (hybrydowych).
wklęsłodruk, drukowanie wklęsłe,
jedna z metod drukowania;
barwniki służące nie tylko do nadawania barwy przedmiotom użytkowym, lecz także do innych celów, m.in. do przetwarzania różnych rodzajów energii oraz do wizualizacji niektórych procesów fiz., chem. i biochemicznych;
rozchodzące się w przestrzeni zaburzenia pola elektromagnetycznego.
film
[ang.]:
metoda diagnozowania i terapii nowotworów wykorzystująca fotochemiczne reakcje sensybilizowane specjalnymi barwnikami;
fotograwiura
[gr.-fr.],
heliograwiura,
poligr. technika wykonywania form wklęsłodrukowych (wklęsłodruk) metodami fotochemicznymi.
Gillot
[żilọ]
Firmin, ur. 1820, Brou (dep. Eure-et-Loir), zm. 22 VI 1872, Paryż,
litograf fr., prekursor chemigrafii;
ozonosfera
[gr.],
warstwa ozonowa,
warstwa atmosfery ziemskiej o podwyższonej zawartości ozonu; znajduje się w stratosferze na wys. 15–50 km z maksimum koncentracji ozonu na wys. 20–30 km;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia