konsumpcyjny

Encyklopedia PWN

oprocentowana pożyczka udzielana osobom prawnym, a najczęściej fizycznym, na zakup artykułów konsumpcyjnych.
dobra służące zaspokojeniu potrzeb człowieka;
jaja ptactwa domowego, gł. kur, przeznaczone do spożycia;
mleko zwierząt hod., gł. krowie, pasteryzowane, o znormalizowanej zawartości tłuszczu;
kredyt
[łac. creditum ‘pożyczka’, ‘dług’],
ekon. pożyczka, transakcja polegająca na tym, że: jedna ze stron (wierzyciel lub kredytodawca) stawia do dyspozycji drugiej strony środki pieniężne, dobra realne bądź inne świadczenia albo zobowiązuje się pokrywać do określonej wysokości jej zadłużenie bądź wykonywać dyspozycje płatnicze; druga strona (dłużnik lub kredytobiorca) zwraca w ustalonych terminach równowartość wykorzystanych środków, a ponadto płaci kredytodawcy wynagrodzenie za korzystanie z tych środków w postaci oprocentowania (procent) liczonego proporcjonalnie do sumy i okresu wykorzystania kredytu; dla dłużnika otrzymanie kredytu oznacza powstanie zobowiązania (długu).
ekon. system gospodarczy;
ekon. współczynnik określający rozmiary krańcowego wpływu, jaki wywiera zmiana jednej wielkości ekonomicznej na drugą, której ta pierwsza jest składnikiem.
ekon. jedna z danin publicznych charakteryzująca się zespołem cech, które wyróżniają się spośród pozostałych danin.
ekon. dział nierolniczej produkcji materialnej, w którym wydobywanie zasobów przyrody oraz ich przetwarzanie w dobra zaspokajające potrzeby ludzi jest prowadzone w dużych rozmiarach, przy zastosowaniu podziału pracy i przy użyciu maszyn (do przemysłu nie zalicza się rzemiosła i budownictwa).
ekon. systemy powiązań i zależności między różnego rodzaju instytucjami bankowymi, zwykle określone przez prawo bankowe w danym kraju, które ustala m.in. rolę banku centralnego, rodzaje banków, ich zakres działania oraz zadania nadzoru bankowego.
potoczna nazwa sacharozy, powszechnie znanego c. konsumpcyjnego, otrzymywanego w cukrowni, jako produkt naturalny z trzciny cukrowej i buraków cukrowych (cukrownictwo);
ekon. rzeczy lub usługi zaspokajające potrzeby człowieka, powstałe jako rezultat procesu produkcji.
ekon. miara produkcji wytworzonej w danym czasie za pomocą czynników produkcji należących do obywateli danego kraju (niezależnie od miejsca ich użycia), wyrażona w cenach tych czynników; inaczej — produkt narodowy netto (PNN) w cenach czynników produkcji.
ekon. procentowy wskaźnik zmiany przeciętnego poziomu cen w danym okresie;
industrializacja
[łac. industrialis ‘przemysłowy’],
uprzemysłowienie,
ekon. proces polegający na szybszym rozwoju przemysłu od innych działów gospodarki narodowej — rolnictwa i usług.
inflacja
[łac.],
ekon. wzrost przeciętnego poziomu cen.
zakład przetwórczy przygotowujący mleko konsumpcyjne, konserwy mleczne lub produkty wtórne, jak masło, sery

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

konsumpcyjny
1. «charakteryzujący się nadmiernym przywiązywaniem wagi do dóbr materialnych»
2. «używany do konsumpcji – spożywania posiłków»
3. «dotyczący użytkowania towarów»
4. «przeznaczony do spożycia»

• konsumpcyjnie
kredyt konsumpcyjny «kredyt udzielany osobom fizycznym na zakupy ratalne»
podatek konsumpcyjny «podatek od różnych artykułów spożywczych»
terroryzm konsumpcyjny «praktyka wprowadzania niebezpiecznych substancji do produktów konsumpcyjnych na półkach supermarketów, będąca formą szantażu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia