historycznego

Encyklopedia PWN

ogólnopol. pismo Żydów, wyd. od 1950 w Warszawie;
muzeum zał. 1948, gromadzące przedmioty żydowskiego kultu rel., ma także działy malarstwa, grafiki i rzeźby;
kierunek w niem. nauce państwa i prawa w 1. poł. XIX w., występujący przeciwko oświeceniowej koncepcji prawa natury i głoszący, że prawo jest wytworem ducha narodu, kształtującym się żywiołowo, podobnie jak język i obyczaj.
przedstawienia malarskie związane z wydarzeniami historycznymi dotyczącymi dziejów państw, narodów i wybitnych osobistości;
kierunek w ekonomii, opozycyjny wobec klasycznej szkoły w ekonomii, związany z historyzmem (głównie na gruncie brytyjskim i amerykańskim), negujący obiektywny charakter praw ekonomicznych, sięgający do idei romantyzmu i nacjonalizmu, głoszący idee protekcjonizmu wychowawczego, nawiązujące do myśli merkantylistycznej (merkantylizm), charakterystyczny dla państw, które w stosunku do Anglii i Francji z opóźnieniem weszły na drogę przemysłowego rozwoju, jak: Niemcy, Rosja, Polska.
jedna z gł. grup utworów należących do kanonu Pisma Świętego (Biblia) w formie przyjętej w chrześcijaństwie;
wszelkie pozostałości różnych przejawów życia i działania człowieka w przeszłości, będące odbiciem procesu dziejowego i jako takie — faktami historycznymi;
zdolność postrzegania losów własnych i swojej grupy jako części linearnego procesu historycznego;
nauka badająca przemiany środowiska geogr., które dokonały się w przeszłości pod wpływem działalności ludzkiej oraz czynników przyrodniczych;
centralna organizacja historyków pol., (profesjonalistów i amatorów), z siedzibą w Warszawie (od 1950, 1886–1945 Lwów, 1945–50 Kraków);
Żydowski Instytut Historyczny — Instytut Naukowo-Badawczy, do 1994 Żydowski Instytut Historyczny (ŻIH),
instytucja nauk., archiwum, muzeum oraz biblioteka podległe Minsterstwu Kultury oraz współpracujące ze Stow. ŻIH (właściciel siedziby i zbiorów Instytutu).
„Studia Historyczne”, do 1967 „Małopolskie Studia Historyczne”,
kwartalnik hist., wyd. od 1958 w Krakowie, początkowo przez Pol. Tow. Historyczne, od 1967 przez Oddział PAN w Krakowie;
kierunek w historiografii polskiej końca XIX w.;
dział demografii zajmujący się rozwojem populacji w ujęciu historycznym.
kierunek w etnologii;
czasopismo ogólnohistoryczne,
czasopismo społ.-kult., wyd. i redagowane 1782–92 w Warszawie przez księdza P. Świtkowskiego (zmodyfikowany tytuł Pamiętnik Polityczno-Historyczny przypadków, ustaw, osób, miejsc i pism wiek nasz szczególniej interesujących),
organizacja nauk., zał. 1946 w Londynie, działająca poza Polską;

Słownik języka polskiego PWN

historyczny
1. «mający związek z historią jako ciągiem zdarzeń z przeszłości»
2. «istniejący w przeszłości lub pochodzący z niej»
3. «dotyczący wiedzy na temat historii lub jej nauczania»
4. «dotyczący badań naukowych w jakiejś dziedzinie»
5. «ważny ze względu na rolę odgrywaną w rozwoju życia społecznego»

• historycznie • historyczność
mapa historyczna «mapa, na której przedstawione są granice krajów w danej epoce historycznej, stosunki gospodarcze, miejsca bitew itp.»
materializm historyczny «w filozofii marksistowskiej: dialektyczna teoria przemian historycznych i społecznych, uznająca bazę ekonomiczną za podstawowy składnik determinujący wszelkie ludzkie działania»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia