ciśnieniem hydrostatycznym

Encyklopedia PWN

ciśnienie wywierane przez słup jednorodnej nieściśliwej cieczy podlegającego działaniu siły ciężkości;
skalarna wielkość fizyczna charakteryzująca siłę oddziaływania ośrodka materialnego lub promieniowania na powierzchnię innego ciała, np. oddziaływania gazu lub cieczy na ściankę naczynia, lub na powierzchnię ograniczającą jakąkolwiek część ośrodka, oddziaływania budynku na podłoże, światła na oświetlony ekran;
ciśnienia występujące w nieruchomym płynie;
przyrząd pomiarowy służący do mierzenia ciśnienia w płynach (cieczach, gazach lub parach).
próżniomierz, manometr próżniowy,
przyrząd do pomiaru ciśnienia całkowitego gazu w zakresie ciśnień niższych od atmosferycznego;
fiz. temperatura, jaką miałaby próbna objętość (cząstka) powietrza sprowadzona w procesie adiabatycznym do ciśnienia standardowego 1000 hPa.
dializa
[gr. diálysis ‘rozdzielenie’],
med. metoda oczyszczania krwi z substancji odpadowych przemiany materii i regulacji składu elektrolitowego krwi stosowana u chorych z uszkodzeniem nerek w stopniu stanowiącym poważne zagrożenie dla funkcjonowania organizmu (z utratą życia włącznie).
hydrol. postępowy ruch mas wodnych w morzach i oceanach, przenoszący znaczne ilości wody na duże odległości w określonym czasie.
barometr
[gr. báros ‘ciężar’, metréō ‘mierzę’],
ciśnieniomierz do mierzenia ciśnienia atmosferycznego (absolutnego);
w mechanice płynów siła, z jaką płyn działa na ścianę naczynia, przewodu lub na powierzchnię zanurzonego w nim ciała stałego;
okręt podwodny, pot. łódź podwodna,
okręt wojenny przeznaczony do pływania i walki w całkowitym zanurzeniu;
przepływ masowy, przepływ objętościowy,
fizjol. przepływ wody w drewnie lub substancji rozpuszczonych (asymilatów) wraz z wodą w łyku z miejsca o wyższym ciśnieniu do miejsca o niższym ciśnieniu hydrostatycznym (pod wpływem gradientu ciśnienia działającego na układ);
studnia wykonana przez wywiercenie otworu do głęboko położonych warstw wodonośnych (wód artezyjskich), w których woda znajduje się pod ciśnieniem hydrostatycznym;
ściśliwość, sprężystość objętościowa,
zdolność ciała do odwracalnej zmiany objętości pod wpływem trójosiowego ściskania (np. ciśnienia hydrostatycznego);
zarodkowanie, nukleacja,
fiz. wstępny etap procesu tworzenia się nowej fazy (faza, przemiana fazowa).
źródła wód ciepłych (termalnych), których temp. jest wyższa od 20°C (wg klasyfikacji balneologicznej) lub od średniej rocznej temperatury powietrza danego obszaru (wg klasyfikacji hydrogeologicznej).
obiekty astronomiczne — kule gazowe o masach porównywalnych z masą Słońca, świecące przez znaczną część życia wskutek zachodzących w nich reakcji termojądrowych.
izostazja
[gr. stásis ‘stan’],
geol. stan równowagi hydrostatycznej (zw. równowagą izostatyczną) skorupy ziemskiej i górnego płaszcza Ziemi.
mareograf
[łac.-gr.],
hydrol. przyrząd samoczynnie rejestrujący zmiany poziomu morza;

Słownik języka polskiego PWN

ciśnienie hydrostatyczne «ciśnienie wywierane przez słup cieczy, zależne od jej gęstości i wysokości słupa»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia