barwierski

Encyklopedia PWN

krokosz barwierski, saflor barwierski, Carthamus tinctorius,
gat. rośliny jednorocznej, rzadko dwuletniej, z rodziny astrowatych (złożonych), z podrodziny Lactucoideae (Cichorioideae, Liguliflore), pochodzący prawdopodobnie z rejonu śródziemnomor. i bliskowschodniego;
indygowiec barwierski, Indigofera tinctoria,
gatunek półkrzewu z rodziny bobowatych (motylkowatych), w stanie dzikim nie znany, pochodzi prawdopodobnie z Afryki Zachodniej;
urzet barwierski, Isatis tinctoria,
gatunek rośliny 2-letniej lub byliny z rodziny kapustowatych (krzyżowych) pochodzący z czarnomor. stepów, Bliskiego Wschodu, rejonu Kaukazu, środkowej Azji po wschodnią Syberię;
rośliny należące do różnych rodzin, zawierające substancje barwne (barwniki) zaliczane do różnych grup związków org., nieraz o bardzo skomplikowanej budowie;
marzana barwierska, Rubia tinctorum,
gatunek z rodziny marzanowatych (Rubiaceae) występujący w południowej Francji, Hiszpanii, Włoszech, Grecji, w Azji Mniejszej i na Krymie;
szczeć barwierska, szczeć sukiennicza, szczeć większa, drapacz sukienniczy, Dipsacus sativus (D. fullonum),
gatunek z rodziny szczeciowatych (Dipsacaceae) nieznanego pochodzenia, występujący gł. w uprawach (m.in. środkowa i zachodnia Europa) lub zdziczały;
alkanna, Alcanna,
śródziemnomorski rodzaj z rodziny ogórecznikowatych (szorstkolistnych), obejmujący 20–30 gat. bylin;
indygo
[hiszp. < łac. indicum ‘granatowa farba’],
indygotyna, błękit indygowy,
ciemnobłękitny barwnik opisany wzorem strukturalnym: ;
orselka, rocella, Rocella,
rodzaj porostu; krzaczkowaty, gałązki sztywne, wznoszące się, sinobrunatne;
rośliny uprawiane (występujące także w stanie dzikim) gł. w celu dostarczenia surowca (np. nasion, łodyg, liści, lateksu, korzeni, owoców) dla różnych gałęzi przemysłu;
amorfa, niedoszla, indychtka, Amorfa,
rodzaj roślin okrytozalążkowych z rodziny bobowatych (motylkowatych), obejmujący ok. 20 gat. krzewów lub półkrzewów, rzadko bylin, pochodzących z Ameryki Północnej (gł. USA i Meksyk);
związki chemiczne wybiórczo absorbujące promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie widzialnym (o długości fali od ok. 400 do 780 nm) warunkujące barwę organizmów roślinnych i zwierzęcych albo nadające barwę przedmiotom użytkowym.
rzemiosło i dział przemysłu zajmujące się barwieniem włókien;
indykan
[łac.]
występujący w indygowcu barwierskim bezb. glikozyd indoksylu, z którego w wyniku hydrolizy i utlenienia otrzymuje się naturalny barwnik roślinny — indygo.
janowiec, Genista,
rodzaj roślin okrytozalążkowych, drzewiastych z rodziny bobowatych (motylkowatych);
kraplak
[niem.],
czerwony barwnik, dawniej wydobywany z korzeni marzany barwierskiej, ob. syntet.;
olej wydobywany z nasion (o zawartości do 37% tłuszczu) krokosza barwierskiego, uprawianego w krajach o suchym klimacie, gł. w południowej Europie, Azji i Afryce.
marzanka, Asperula,
rodzaj z rodziny marzanowatych (Rubiaceae);

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

krokosz barwierski «roślina o pomarańczowoczerwonych kwiatach zebranych w koszyczki, uprawiana jako roślina oleista i barwierska»
marzana barwierska «gatunek marzany uprawiany ze względu na kłącza zawierające czerwony barwnik»
rośliny barwierskie «rośliny zawierające barwniki używane w przemyśle spożywczym, perfumeryjnym i w rękodzielnictwie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia