asymilacja

Encyklopedia PWN

asymilacja
[łac. assimilatio < similis ‘podobny’],
socjol. całokształt zmian, którym podlegają jednostki odłączając się od swojej grupy i przystosowując się do życia w innej grupie, różniącej się od niej swą kulturą;
asymilacja
[łac.],
językozn. → upodobnienie.
asymilacja
[łac. assimilatio < similis ‘podobny’],
przyswajanie,
biol. pobieranie przez żywe organizmy stosunkowo prostych związków chemicznych ze środowiska i wytwarzanie z nich skomplikowanych, wielkocząsteczkowych składników własnego organizmu;
psychol. w psychologii rozwojowej a. stanowi jeden z podstawowych czynników adaptacji jednostki do środowiska;
przyswajanie azotu polegające na aminacji (przeniesienie jonu ) glutaminianu katalizowanej przez enzym — syntetazę glutaminową;
proces wchłaniania przez magmę skał otaczających, w które magma wtargnęła, lub wód, dwutlenku węgla i in. substancji pochodzących z tych skał;
przetwarzanie danych uzyskanych na podstawie meteorologicznych pomiarów i obserwacji do postaci pozwalającej na ich użycie w numerycznej prognozie pogody.
Indianie
[hiszp. < gr. < sanskr.],
rdzenni mieszkańcy Ameryki (nazwę tę nadał im K. Kolumb, który użył jej w przekonaniu, że dotarł do Indii), przybyli w wielu falach migracyjnych z północno-wschodniej Azji pomostem lądowym istniejącym w miejscu dzisiejszej Cieśniny Beringa;
teologia
[gr. theós ‘Bóg’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
uporządkowana wiedza religijna.
początkowo nazwa członków plemienia Judy, należącego do wspólnoty plemiennej pochodzenia semickiego (12 plemion izraelskich), potem zamieszkującego starożytną Judę, stopniowo rozszerzona na wszystkich wyznawców judaizmu.
koncepcje ideologiczne mające wytyczać drogę rozwoju społeczno-ekonomicznego i politycznego niepodległych krajów Afryki;
Daleki Wschód, ang. Far East, ros. Dạlnij Wostọk,
nazwa przyjęta w eur. kręgu kulturowym dla polit.-gosp. obszaru o niejednoznacznie określanych granicach we wschodniej Azji, nad O. Spokojnym.
ludy mówiące językami irańskimi, zamieszkujące obszar płaskowyżu i pustyń od wschodniej Turcji po Pamir, zwłaszcza w Iranie, Afganistanie, Tadżykistanie, częściowo w Pakistanie (Beludżowie), Turcji, Iraku i Syrii (Kurdowie) oraz na Kaukazie (Osetyjczycy);
naród latynoamer. kształtujący się w granicach Kolumbii;
zamierzone i systematycznie stosowane sposoby pracy nauczyciela z uczniami umożliwiające realizowanie celów kształcenia.
nacjonalizm
[łac. natio ‘naród’],
przekonanie, że naród jest najważniejszą formą uspołecznienia, a tożsamość narodowa najważniejszym składnikiem tożsamości jednostki, połączone z nakazem przedkładania solidarności narodowej nad wszelkie inne związki i zobowiązania oraz wszystkiego, co narodowe, nad to, co cudzoziemskie lub kosmopolityczne; ideologia polityczna, wg której podstawowym zadaniem państwa jest obrona interesów narodowych, a jego zasięg terytorialny winien odpowiadać obszarom zamieszkanym przez dany naród.

Słownik języka polskiego PWN

asymilacja
1. «przystosowanie się do życia w obcej grupie przez przejęcie jej kultury i przyswojenie sobie cech właściwych tej grupie; też: wchłonięcie obcej grupy»
2. «przemiana substancji pobranych z zewnątrz na składniki własnego organizmu»
3. zob. upodobnienie.
4. «przyswojenie sobie nowych treści oraz włączenie ich do zdobytego wcześniej doświadczenia i wiedzy»

• asymilacyjny • asymilować • asymilować się
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia