artystyczne

Encyklopedia PWN

Początki sztuki prekolumbijskiej sięgają okresu zasiedlenia Ameryki przez człowieka.
secesja
[fr. sécession < łac. seccesio ‘odejście’],
kierunek artystyczny rozwijający się ok. 1895–1905, wywodzący swą nazwę od charakterystycznego dlań oderwania się od akademickich tendencji sztuki XIX w., przejawiający się głównie w architekturze wnętrz i sztuce użytkowej oraz ornamentyce.
Sparta, Spạrti, Spártē,
m. w południowej Grecji, w regionie Peloponez, w dolinie rz. Ewrotas, między górami Tajget i Parnon;
szt. plast. termin stosowany czasem w odniesieniu do klasycystycznej twórczości artystycznej, powstałej w kręgu mecenatu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego;
Strzemiński Władysław, ur. 21 XI 1893, Mińsk, zm. 26 XII 1952, Łódź,
malarz i teoretyk sztuki.
symbolizm
[gr. sýmbolon ‘znak umowny’],
lit., szt. plast. prąd artystyczny kształtujący się głównie w literaturze, malarstwie i muzyce, skodyfikowany w latach 80. XIX w. we Francji, który w następnych latach inspirował literatury i sztukę modernizmu w innych krajach Europy oraz Ameryki Północnej i Ameryki Południowej. Na przełomie stuleci stawał się tam najważniejszym składnikiem nowatorskich poszukiwań estetyczno-warsztatowych, a potem stanowił ważny układ odniesień dla różnych kierunków awangardy (np. surrealizmu).
działalność artystyczna ludów zamieszkujących od 2. połowy II tysiąclecia p.n.e. tereny dzisiejszej Bułgarii, częściowo Rumunii i północnej Grecji (Tracja);
Witkiewicz Stanisław Ignacy, pseud. Witkacy, ur. 24 II 1885, Warszawa, zm. 18 IX 1939, Jeziory k. Dąbrowicy (Polesie),
dramatopisarz, prozaik, filozof, teoretyk sztuki, malarz.
projektowanie wzorów wyrobów przeznaczonych do masowej produkcji, którego celem jest rozwijanie kultury materialnej społeczeństwa przez podnoszenie estetyki wytwarzanych przemysłowo przedmiotów codziennego użytku;
awangarda
[fr. avant-garde]
lit., szt. plast., muz. nazwa ogółu wewnętrznie zróżnicowanych tendencji w sztuce XX w., zwłaszcza w jego drugim i trzecim 10-leciu (awangarda „klasyczna”), odznaczających się radykalnym nowatorstwem, skłonnością do eksperymentu i świadomością przyszłościową.
Bacciarelli
[baczcziarẹlli]
Marcello Wymowa, ur. 16 II 1731, Rzym, zm. 5 I 1818, Warszawa,
malarz włoski, nadworny malarz Stanisława Augusta Poniatowskiego.
Baudelaire
[bodlẹ:r]
Charles Pierre, ur. 9 IV 1821, Paryż, zm. 31 VIII 1867, tamże,
francuski poeta i krytyk, autor Kwiatów zła.
Bernini Giovanni Lorenzo (Gianlorenzo), ur. 7 XII 1598, Neapol, zm. 28 XI 1680, Rzym,
włoski rzeźbiarz, architekt, projektant dekoracji teatralnych i okolicznościowych, malarz.
Blaue Reiter, Der
[dr blạuə rạir; niem., ‘błękitny jeździec’] Wymowa,
awangardowe ugrupowanie artystyczne, założone 1911 w Monachium;
Brâncuşi
[brynkụszi]
Constantin, ur. 21 II 1876, Peştişani Gorj k. Târgu Jiu, zm. 16 III 1957, Paryż,
rzeźbiarz rumuński, działający we Francji.
jedna z głównych kategorii estetycznych, zazwyczaj pojmowana jako opozycja wobec kategorii piękna; rezultat naruszenia przyjętych kanonów piękna.
Cegiełła Janusz, ur. 28 VI 1926, Łódź, zm. 26 XII 2011, Warszawa,
organizator życia muzycznego, popularyzator muzyki, eseista muzyczny;
Chagall
[szagạl]
Marc Wymowa, ur. 7 VII 1887, Witebsk (Rosja), zm. 28 III 1985, Saint-Paul-de-Vence (Francja),
francuski malarz, grafik, ilustrator, projektant i twórca witraży, pochodzenia rosyjsko-żydowskiego.

Materiały dodatkowe

miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.
Kodeks Baltazara Behema, miniatura Ludwisarz
Podkowiński Władysław, Szał (Szał uniesień, Szał marzeń)
miasto w Brazylii, nad Oceanem Atlantyckim.

Słownik języka polskiego PWN

rzemiosło artystyczne «dziedzina sztuk plastycznych obejmująca ręczną wytwórczość artystycznych przedmiotów użytkowych»
artystyczny
1. «związany ze sztuką lub z artystą»
2. «posiadający walory artystyczne»

• artystycznie • artystyczność
gimnastyka artystyczna «dyscyplina sportowa uprawiana przez kobiety, obejmująca ćwiczenia z różnymi przyborami, wykonywane przy muzyce»
grafika artystyczna «grafiki niemające określonego charakteru użytkowego poza oddziaływaniem estetycznym»
język artystyczny «język utworów literackich»
kierownik artystyczny «osoba w teatrze, pracowni itp. odpowiedzialna za zgodność efektów pracy z wymaganiami sztuki»
styl artystyczny «styl utworów literackich»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia