Pogórzem Zachodniosudeckim

Encyklopedia PWN

Zachodniosudeckie, Pogórze, niem. Lausitzer Bergland,
region wyżynny w Sudetach, w Polsce i w Niemczech;
Izerskie, Pogórze, czes. Frýdlantská pahorkatina,
część Pogórza Zachodniosudeckiego, w Polsce i Czechach, pomiędzy Nysą Łużycką na zachodzie a doliną Bobru na wschodzie, na północy oddzielone linią uskoku sudeckiego od Borów Dolnośląskich, ku południowi przechodzi w G. Izerskie; powierzchnia 1,7 tys km2;
południowo-wschodnia część Pogórza Zachodniosudeckiego, → Wałbrzyskie, Pogórze.
Wałbrzyskie, Pogórze, Pogórze Bolkowsko-Wałbrzyskie,
południowo-wschodnia część Pogórza Zachodniosudeckiego, między G. Wałbrzyskimi (na południowym zachodzie) a Obniżeniem Podsudeckim (na północnym wschodzie), ku któremu opada progiem tektonicznym (wysokość do 150 m);
Śląsko-Łużycka, Nizina, niem. Lausitzer Heideland,
wschodnia część Niz. Sasko-Łużyckich, między Wałem Trzebnickim a Pogórzem Zachodniosudeckim, w Polsce i Niemczech;

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia