Kwantowanie

Encyklopedia PWN

kwantowanie
[łac.],
kwantyzacja,
fiz. przejście od praw fizyki klas. do odpowiednich praw teorii kwantowej; polega na przyporządkowaniu wielkościom fiz., charakteryzującym stan układu (np. pęd, energia czy moment pędu), odpowiadających im operatorów, spełniających określone warunki (operatory w mechanice kwantowej);
kwantowanie
[łac.],
telekom. operacja, w wyniku której ciągły zbiór wartości pewnej wielkości fiz. (natężenia prądu, ciśnienia akustycznego) zostaje przekształcony w skończony zbiór ściśle określonych wartości tej wielkości (odpowiadających tzw. poziomom kwantowania);
przetwarzanie sygnału analogowego w sygnał cyfrowy (sygnał);
elektr. przetwarzanie sygnału cyfrowego na odpowiadający mu sygnał analogowy (sygnał);
układ elektroniczny, zwykle scalony, przeznaczony do przeprowadzania operacji przetwarzania analogowo-cyfrowego.
zjawisko występujące w metalach w niskich temperaturach, polegające na oscylacyjnej zależności ich podatności magnet. lub namagnesowania od natężenia pola magnetycznego;
Dirac
[dırạ̈k]
Paul Adrien Maurice Wymowa, ur. 8 VIII 1902, Bristol, zm. 20 XI 1984, Tallahassee,
brytyjski fizyk teoretyk; współtwórca mechaniki kwantowej i elektrodynamiki kwantowej.
dział kwantowej teorii pól zajmujący się oddziaływaniami cząstek naładowanych z polem elektromagnetycznym;
energia
[gr. enérgeia ‘działanie’],
podstawowa wielkość fizyczna charakteryzująca w sposób ilościowy układ materialny, określająca ruch jego składników oraz ich wzajemne oddziaływanie;
Hawking
[họ:kıŋ]
Stephen William Wymowa, ur. 8 I 1942, Oksford, zm. 14 III 2018, Cambridge,
brytyjski fizyk teoretyk.
teorie fizyczne opisujące procesy, w których biorą udział mikrocząstki (np. atomy, cząstki elementarne), uwzględniające dyskretny (nieciągły) charakter wielkości fizycznych opisujących stany mikrocząstek (kwantowanie);
fiz. liczba cząstek znajdujących się w tym samym stanie kwantowym układu fiz. złożonego z identycznych cząstek;
modulacja
[łac.],
telekom. proces fiz. polegający na oddziaływaniu pewnego przebiegu wielkości fiz., zw. sygnałem modulującym, na inny przebieg (modulowany), zw. też falą nośną, w wyniku czego uzyskuje się przebieg zw. sygnałem zmodulowanym.
dziedzina elektroniki realizowana przez przyrządy o wymiarach rzędu nanometrów;
oscylator
[łac.],
fiz. układ fiz. (mech., elektr.) wykonujący drgania wokół położenia równowagi trwałej.
telekom. pierwszy etap przetwarzania analogowo-cyfrowego;
Rayski Jerzy, ur. 6 IV 1917, Warszawa, zm. 13 X 1994, Kraków,
fizyk teoretyk;
spin
[ang.],
fiz. wewnętrzny moment pędu mikrocząstki (cząstki elementarnej, jądra atomowego) mierzony w jej układzie spoczynkowym;
Staruszkiewicz Andrzej, ur. 15 I 1940, Rymanów Zdrój,
fizyk;

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

kwantyzacja, kwantowanie
1. «przejście od praw fizyki klasycznej do odpowiednich praw teorii kwantowych»
2. «zastąpienie opisu ciągłego przebiegu danej wielkości, np. sygnału elektrycznego, opisem nieciągłym za pomocą tylko niektórych wartości, przyjmowanych przez przebieg ciągły»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia