Kampinoski Park Narodowy
 
Kampinoski Park Narodowy
rodzaj — park narodowy
nazwa — Kampinoski Park Narodowy
państwo — Polska, woj. mazowieckie
rok założenia — 1959
powierzchnia — 38 544 ha, pod ochroną ścisłą 4 638 ha (22 wydzielone obszary), otulina 37 756 ha
Obejmuje rozległe tereny Puszczy Kampinoskiej w pradolinie Wisły, w Kotlinie Warszawskiej, wyścielone piaskami eolicznymi, tworzącymi liczne charakterystyczne zespoły wydm; w zagłębieniach bagna i torfowiska, obecnie w większości osuszone; znaczne jak na niziny różnice wysokości — od 70 do 105 m n.p.m. Zachowały się stanowiska (reliktowe) chamedafne północnej; ostoja łosia (wyginął w XVIII w., przywrócony 1951), bobra, próba introdukowania rysia; lęgowiska czapli siwej, występuje też: żuraw, bocian czarny, orlik krzykliwy, myszołów, a z ptaków przelotnych: orzechówka, czeczotka, jemiołuszka. W uroczysku Zamczysko grodzisko datowane na XII w.; pod Zaborowem Leśnym mogiła powstańców 1863, w uroczysku Wiersze cmentarz partyzantów 1944, w Palmirach cmentarz ofiar niemieckich, w Granicy cmentarz poległych 1939; od 1990 Ośrodek Dydaktyczno-Muzealny im. J. i R. Kobendzów, zasłużonych badaczy dla poznania przyrody Parku i jego utworzenia; ośrodek realizuje cele edukacyjne Kampinoskiego Parku Narodowego. Od 1976 pod zarządem Kampinoskiego Parku Narodowego jest ośrodek hodowli żubrów (68 ha) k. Smardzewic. Rozwinięta turystyka. Siedziba dyrekcji Parku w Izabelinie.
Ilustracje
Kampinoski Park Narodowy fot. J. Wolski/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Puszcza Kampinoska fot. P. Fabijański/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia