szkotyzm
 
Encyklopedia PWN
szkotyzm, skotyzm,
doktryna filozoficzno-teologiczna Jana Dunsa Szkota, a także ogólna nazwa kierunków myślowych nawiązujących do tej doktryny;
w dziedzinie metafizyki sz. charakteryzuje się ujmowaniem bytu jako niezdeterminowanej w sobie struktury, niesprzecznej i jednoznacznej oraz różnej od wszelkich konkretnych determinacji jednostkowych; w antropologii filozoficznej przyjmuje dualizm duszy intelektualnej i ciała oraz woluntaryzm, który w etyce uzależnia przyjęcie norm moralnych od decyzji woli, a nie od poznania intelektualnego; sz. jako kierunek polemiczny w stosunku do tomizmu, należący do tzw. drugiego augustynizmu, rozwijał się XIV–XV w. głównie w środowiskach franciszkańskich w Oksfordzie i Paryżu; późniejsi jego przedstawiciele ograniczyli swe rozważania do zagadnień logiki i gramatyki; swoją teorią bytu wpłynął na myśl R. Descartes’a, Ch. Wolffa, I. Kanta i G.W.F. Hegla.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia