rezerwat przyrody
 
Encyklopedia PWN
rezerwat przyrody,
obszar objęty ochroną ze względu na występowanie w stanie zbliżonym do naturalnego ekosystemów, określonych gatunków roślin lub zwierząt albo obiektów przyrody nieożywionej o dużej wartości naukowej, przyrodniczej, kulturowej lub krajobrazowej;
w Polsce rezerwat przyrody powołuje wojewoda; pierwszy rezerwat przyrody w Europie powstał w Fontainebleau koło Paryża (1852), pierwszy w Polsce — Pamiątka Pieniacka, starodrzew bukowy w Złoczowskiem — 1886. W Polsce jest 1441 rezerwatów przyrody (31 XII 2008) o łącznej powierzchni 173,6 tysiąca ha, w tym 719 rezerwatów leśnych o łącznej powierzchni 64,3 tysiąca ha, 175 rezerwatów florystycznych (5,5 tysiąca ha), 149 rezerwatów torfowiskowych (17,1 tysiąca ha), 142 rezerwaty faunistyczne (39,3 tysiąca ha), 112 rezerwatów krajobrazowych (39,9 tysiąca ha), 72 rezerwaty przyrody nieożywionej (2,2 tysiąca ha).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia