naftole
 
Encyklopedia PWN
naftole,
związki org., pochodne naftalenu o cząsteczkach, które zawierają jedną lub więcej grup hydroksylowych –OH;
bezb. substancje krystal. o zapachu podobnym do zapachu fenolu, źle rozpuszczalne w wodzie, dobrze w alkoholu etylowym, eterze dietylowym; trujące; chem. właściwości n. są podobne do właściwości fenoli; największe znaczenie mają n. monohydroksylowe oraz 2,6-dihydroksynaftalen.
1-naftol (α-naftol)
2-naftol (β-naftol)
N. otrzymuje się np. z kwasów naftalenosulfonowych przez ich stapianie z wodorotlenkami litowców; stosowane są gł. do wytwarzania barwników i insektycydów; 2-naftol także jako surowiec w przemyśle farm. i środków zapachowych oraz jako antyseptyk. Wielofunkcyjne pochodne n. mają szerokie zastosowanie w przemyśle barwników; 2,6-dihydroksynaftalen jest stosowany do wytwarzania poliestrów aromatycznych o podwyższonej odporności termicznej.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia