jonizacja
 
Encyklopedia PWN
jonizacja
[gr.],
odrywanie elektronu lub elektronów od elektrycznie obojętnych atomów lub cząsteczek, prowadzące do powstania dodatnio naładowanych jonów (kationów) i swobodnych elektronów;
aby nastąpiła jonizacja, musi być dostarczona atomowi (cząsteczce) określona ilość energii (energia jonizacji). Jonizacja może być wywołana ogrzaniem gazu do odpowiednio wysokiej temperatury (jonizacja termiczna, termojonizacja), promieniowaniem elektromagnetycznym (fotojonizacja; przy czym energia fotonów musi być co najmniej równa energii jonizacji), promieniowaniem korpuskularnym oraz polem elektrycznym przyspieszającym cząstki naładowane do energii wystarczającej, by wywołać jonizację; jeśli pole elektryczne jest dostatecznie silne, przyspiesza powstałe w wyniku jonizacji elektrony i jony do takiej energii, że mogą jonizować następne atomy; zachodzi wtedy tzw. jonizacja lawinowa. Jonizacja gazów jednoatomowych może być jednokrotna lub wielokrotna (z wytworzeniem jonów o ładunku równym wielokrotności ładunku elementarnego); jonizacji cząsteczek wieloatomowych zwykle towarzyszy dysocjacja. Procesem odwrotnym do jonizacji jest rekombinacja jonów. Jonizację wykorzystuje się w detektorach cząstek jonizujących stosowanych w fizyce jądrowej i fizyce wielkich energii, gazowych lampach elektronowych i oświetleniowych, próżniomierzach jonizacyjnych, pompach jonowych i in.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia