geotermika
 
Encyklopedia PWN
geotermika
[gr. gḗ ‘ziemia’, thermós ‘ciepły’],
dział geofizyki badający procesy termiczne we wnętrzu Ziemi.
Przedmiotem badań g. są: rozkład temperatury we wnętrzu Ziemi (stopień geotermiczny), strumień ciepła płynący od wnętrza ku powierzchni (strumień cieplny Ziemi), procesy odpowiedzialne za przenoszenie ciepła, m.in. konwekcja w płaszczu Ziemi, konwekcja hydrotermalna w skorupie ziemskiej, proces stygnięcia Ziemi w skali planety i stygnięcie poszczególnych formacji skalnych oraz generacja ciepła Ziemi. Procesy termiczne mają wpływ na powstawanie skał magmowych, wulkanizm i metamorfizm, dzięki czemu g. wiąże się z różnymi działami geologii. Badania geotermiczne mają duże znaczenie przy wykorzystaniu energii geotermicznej, stanowiącej w niektórych regionach (np. na Islandii) gł. źródło energii cieplnej.
Ilustracje
Geotermalne zjawiska, solfatary w północnej części lodowca Vatnajökull (Islandia) fot. M. Rychlicka/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia