dyspersja światła
 
Encyklopedia PWN
dyspersja światła, rozszczepienie światła,
rozkład widmowy światła złożonego (np. białego) na składowe jednobarwne w wyniku dyfrakcji, interferencji lub załamania.
W węższym znaczeniu zależność współczynnika załamania światła n od długości fali λ (częstotliwość v;): nλ = f(λ). Dyspersja światła jest konsekwencją faktu, że we wszystkich ośrodkach poza próżnią (w której dyspersja światła nie występuje) promieniowanie o różnych długościach fali rozchodzi się z różną prędkością fazową vλ, zatem i współczynnik nλ = c/vλ, gdzie c — prędkość światła w próżni, jest różny dla różnych długości fali. W szerszym znaczeniu dyspersja światła to widmowy rozkład światła (rozszczepienie światła) towarzyszący załamaniu, dyfrakcji lub interferencji. Dyspersja światła wywołana jest rezonansowym oddziaływaniem światła z atomami lub cząsteczkami ośrodka (dokładny opis zjawiska wymaga stosowania metod fizyki kwantowej). W ośrodkach przezroczystych występuje na ogół dyspersja normalna (światło czerwone jest załamywane słabiej niż fioletowe), dyspersja anomalna jest obserwowana dla fal o długości bliskiej wartości, dla której występuje silna absorpcja światła. Dyspersja światła powodując rozszczepienie światła umożliwia badanie widm optycznych za pomocą pryzmatu i wywołuje aberrację chromatyczną w układach optycznych. Dyspersję światła pierwszy badał 1672 I. Newton.
Ilustracje
Dyspersja. W wyniku dyspersji w pryzmacie światło białe zostaje rozłożone na barwy składowe, monochromatyczne; powstaje widmo ciągłe światła białegorys. J. Babicki i L. Maminajszwili/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia