Stronnictwo Ludowe
 
Encyklopedia PWN
SL pozostawało w opozycji do rządów obozu piłsudczykowskiego; do 1935 miało reprezentację parlamentarną, następnie w proteście przeciwko wprowadzeniu Konstytucji kwietniowej zbojkotowało wybory 1935 i 1938; 1932–33 przeprowadziło strajki chłopów pod hasłami ekon. (żądanie obniżenia opłat targowych, rozwiązania karteli, oddłużenia wsi); od 1935 organizowało legalne masowe manifestacje chłopów przeciwko rządowi (największa w Nowosielcach); 1937 zorganizowało 10-dniowy strajk chłopski pod hasłami polit. (żądanie rezygnacji z władzy obozu rządowego, zniesienie Konstytucji kwietniowej, demokr. wyborów do parlamentu, poprawy obronności kraju). Przed 1939 SL było najbardziej wpływową partią polit.; program z 1935 był oparty na założeniach agraryzmu; SL opowiadało się za ustrojem republikańsko-parlamentarnym, głosiło konieczność legalnej przebudowy ustroju kapitalist. oraz wywłaszczenia bez odszkodowania wielkiej własności ziemskiej, dużą rolę w likwidacji wyzysku ekon. przypisywało spółdzielczości; gł. działacze: W. Witos, M. Rataj, S. Mikołajczyk, W. Kiernik; organy prasowe: „Zielony Sztandar”, „Piast”, „Gazeta Grudziądzka” i do 1935 „Wyzwolenie”. Podczas II wojny światowej działalność SL kontynuowało Stronnictwo Ludowe „Roch”.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia