Clapeyrona–Clausiusa równanie
 
Encyklopedia PWN
Clapeyrona–Clausiusa równanie
[r. klaperona klauzjusa],
równanie opisujące związek między ciśnieniem p i temperaturą bezwzględną T przemiany fazowej pierwszego rodzaju (np. parowania, topnienia, sublimacji): dp/dT = q/TΔv;, gdzie q — ciepło przemiany fazowej, Δv; — zmiana objętości właściwej układu podczas przemiany;
z równania Clapeyrona–Clausuiusa wynika np., że podczas parowania lub sublimacji ciśnienie pary nasyconej nad cieczą lub ciałem stałym wzrasta ze wzrostem temperatury (); równanie doświadczalnie odkrył 1834 B.P.É. Clapeyron, a teoretycznie uzasadnił 1850 R.E. Clausius.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia