Biblioteka Polska
 
Encyklopedia PWN
Biblioteka Polska w Paryżu,
najstarszy i największy za granicą ośrodek dokumentacyjny historii Polski;
utworzona 1838 przy Tow. Literackim z księgozbiorów 4 organizacji kult.; 1893–1945 w utworzonej przy niej Stacji Nauk. AU (od 1919 PAU), 1959–75 pod zarządem fr. administratora sądowego, który 1975 wydzierżawił Bibliotekę Polską Towarzystwu Hist.-Lit. (do 1982, następnie — do 2030); jeden z najważniejszych emigracyjnych ośr. nauki i kultury pol.; gromadzi piśmiennictwo z zakresu historii (gł. emigracji pol.), literatury; od 1903 przy Bibliotece Polskiej istnieje Muzeum A. Mickiewicza; zasłużeni dyr.: K. Sienkiewicz (1838–53), W. Mickiewicz (1899–1926), F. Pułaski (1926–56); 1990 zbiory liczyły 220 tys. druków, 2,6 tys. rękopisów.
Ilustracje
Sienkiewicz Henryk, rysunek L. Wyczółkowskiegofot. Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia