zatrudnienia

Encyklopedia PWN

ekon. układ grup osób tworzących zbiorowość zatrudnionych, uwzględniający ich cechy demograficzne, zawody, kwalifikacje, rodzaje wykonywanej pracy, formy wynagrodzenia itp.
ekon. relacja między całkowitym wzrostem zatrudnienia a wzrostem zatrudnienia przy robotach publicznych;
ekon. liczba osób pracujących, z reguły na podstawie umowy o pracę;
ekon. teoria opisująca i wyjaśniająca prawidłowości kształtowania się funkcji produkcji.
ekon. zależność między nakładami czynników produkcji: pracy (L) i kapitału (K) a wielkością produkcji (Q), z reguły rozważana w odniesieniu do przedsiębiorstwa.
ekon. zjawisko braku pracy zarobkowej dla osób zdolnych do pracy i gotowych do jej podjęcia na typowych warunkach płacowych występujących w gospodarce.
ekon. współczynnik określający rozmiary krańcowego wpływu, jaki wywiera zmiana jednej wielkości ekonomicznej na drugą, której ta pierwsza jest składnikiem.
Kalecki Michał, ur. 22 VI 1899, Łódź, zm. 17 IV 1970, Warszawa,
polski ekonomista i statystyk.
ekon. gwałtowne zmniejszenie się aktywności gospodarczej (produkcji, zatrudnienia, inwestycji).
emerytura
[łac. emeritus ‘zasłużony’, ‘wysłużony’],
świadczenie pieniężne z zakresu ubezpieczeń społecznych przysługujące osobom, które osiągnęły określony wiek (tzw. wiek emerytalny) i mają wymagany okres zatrudnienia.
Kahn
[ka:n]
Richard Ferdinand, baron Hampstead, ur. 10 VIII 1905, Londyn, zm. 6 VI 1989,
ekonomista brytyjski;
ekon. popytowa teoria dochodu narodowego, w której dominującą rolę odgrywają wydatki inwestycyjne.
ekon. jeden z głównych typów gospodarek, wyróżniony ze względu na rodzaj regulacji procesów gospodarczych.
forma subsydiowanego, czasowego zatrudnienia bezrobotnego przy wykonywaniu prac zorganizowanych przez organy samorządu terytorialnego lub instytucje użyteczności publicznej oraz organizacje statutowo zajmujące się problematyką ochrony środowiska, kultury, oświaty, sportu i turystyki, opieki zdrowotnej oraz pomocy społecznej, a także spółki wodne i ich związki, jeżeli prace te są finansowane lub dofinansowane ze środków samorządu terytorialnego, budżetu państwa, funduszy celowych lub środków innych instytucji i organizacji;
polityka społ. forma subsydiowanego zatrudnienia, polegająca na zatrudnieniu przez pracodawcę bezrobotnego na podstawie umowy na czas określony; jeden z instrumentów aktywnej polityki rynku pracy.
ogół form i procesów zatrudniania pracowników przez pracodawców, a także ogół instytucji, uwarunkowań oraz czynników negocjacji warunków zatrudnienia, pracy i płac; ekonomiczny, społeczny i polityczny obszar, na którym rozgrywają się wszelkie procesy z zakresu szeroko rozumianego zatrudnienia i bezrobocia.
ekon. pojęcie wprowadzone przez P.A. Samuelsona na określenie poglądów będących kombinacją neoklasycznej mikroekonomii i keynesowskiej makroekonomii.
współczesny kierunek w makroekonomii, który rozwinął się w latach 70. XX w.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia