tlenek wanadu

Encyklopedia PWN

związki chemiczne wanadu i tlenu:
wanad, V, vanadium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 23;
gałąź przemysłu obejmująca otrzymywanie metali z: rud i koncentratów, metalonośnych półproduktów z procesów metalurgicznych (pyły, szlamy z procesów elektrolizy i elektrorafinacji metali, głównie cynku i miedzi, oraz żużle), złomu (m.in. akumulatorowego), a także recykling oraz przeróbkę plastyczną odlanych do form metali (odlewanie) w zakładach przeróbki plastycznej (walcowniach, kuźniach, ciągarniach, prasowniach, tłoczniach) na półwyroby i wyroby gotowe, znajdujące zastosowanie w gospodarce, a zwłaszcza w przemyśle maszynowym, budownictwie i transporcie.
karbonylki
[łac.],
związki koordynacyjne metali przejściowych, m.in.: żelaza, kobaltu, niklu, chromu, molibdenu, manganu, wanadu, wolframu, z tlenkiem węgla CO jako ligandem.
materiały wykazujące ferromagnetyzm (poniżej temperatury Curie) lub ferrimagnetyzm (poniżej temperatury Néela);
szkło techn. stosowane do wyrobu soczewek, pryzmatów i in. elementów układów opt. (w mikroskopach, aparatach fot., lunetach, teleskopach, spektrofotometrach i in. przyrządach kontrolno-pomiarowych), a także do produkcji szkła do okularów.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia