powszechności

Encyklopedia PWN

cenzus
[łac. census ‘oszacowanie majątku’],
prawo zespół warunków dopuszczających do korzystania z określonych praw polit. lub przywilejów (c. majątkowy, wykształcenia, wieku).
parlament
[fr. < łac.],
naczelny organ przedstawicielski w państwie, pochodzący z wyborów powszechnych, sprawujący głównie funkcję ustawodawczą, kontrolujący działalność rządu i administracji oraz egzekwujący polityczną odpowiedzialność rządu, premiera i ministrów.
demogr. strumień urodzeń w określonej populacji (np. ludności danego państwa) w jednostce czasu (np. w ciągu 12 miesięcy), zwykle podawana w przeliczeniu na 10 tysięcy ogółu ludności, wyrażana w ‰; również strumień urodzeń w kohorcie (demogr.); jeden z najważniejszych czynników przyrostu ludności oraz zmian jej struktury wg wieku.
scholaryzacja, skolaryzacja
[łac. schola ‘szkoła’],
powszechność nauczania;
Artur, Artus, Arthur,
półlegendarny król celtyckich Brytów z V–VI w., władający południowo-zachodnią Brytanią; centralna postać średniow. legendarturiańskich;
cykl utworów znanych w licznych wersjach językowych i różnorodnych opracowaniach literackich;
prawo forma wspólnoty interesów uczestników podróży mor. polegająca na rozłożeniu ryzyka i zawierająca elementy ubezpieczenia wzajemnego.
biogeneza
[gr. bíos ‘życie’, génesis ‘pochodzenie’, ‘stawanie się’],
biol. pochodzenie życia na Ziemi, jedno z najtrudniejszych i do dzisiaj nie w pełni rozwikłanych zagadnień biologii.
uniwersalny system stosowany w nazywaniu taksonów (taksonomia) świata żywego;
Budda
[sanskr. buddha ‘przebudzony’, ‘oświecony’],
Buddha, właśc. Siddhartha Gautama, ur. ok. 560 p.n.e., wieś Lumbini w pobliżu Kapilawastu (obecnie w Nepalu), zm. ok. 480 p.n.e., Kuśinagara (ind. stan Bihar),
twórca uniwersalistycznej religii misyjnej zwanej od jego przydomka buddyzmem.
ograniczenie powszechności prawa wyborczego polegające na przyznaniu prawa głosu w zależności np. od posiadanego majątku, wykształcenia lub od okresu zamieszkania na danym terenie.
Dagurowie, Dagurzy, Dahur, Daur,
grupa etniczna w północno-wschodnich Chinach;
deklaracja watykańskiej Kongregacji Nauki Wiary o jedyności i powszechności zbawczej Jezusa Chrystusa i Kościoła, ogłoszona 2000.
stan psychiczny wynikający z doświadczenia obecności świętości (sacrum).
Duns Szkot Jan, błogosławiony, właśc. Johannes Duns Scotus, ur. ok. 1266, Duns (hrab. Berwick, Szkocja), zm. 8 XI 1308, Kolonia,
filozof i teolog, inicjator szkotyzmu.
ewolucjonizm
[łac. evolutio ‘rozwinięcie’],
biol. system poglądów traktujący cały świat ożywiony jako zespół bytów organicznych zmieniających się w sposób ciągły w czasie, tj. ewoluujących; z założenia przeciwstawia się zarówno kreacjonizmowi, jak i katastrofizmowi.
Ferguson
[fə̣:rgəsən]
Adam, ur. 20 VI 1723, Perth (Szkocja), zm. 22 II 1816, Saint Andrews,
filozof szkocki;
Lepeletier
[löpeltjẹ],
Le Peletier, Louis Michel de Saint-Fargeau, ur. 2 V 1760, Paryż, zm. 20 I 1793, tamże
polityk fr.;
powszechnie dostępna norma przyjęta przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN), Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki (CENELEC) lub (dopiero od 1997) Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI), a także norma telekomunikacyjna (oznaczana ETS) przyjęta przez ETSI (do 1997).

Słownik języka polskiego PWN

powszechny
1. «dotyczący wszystkich rzeczy, osób, spraw itp.»
2. «częsty, ogólnie znany i stosowany»

• powszechnie • powszechność
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia