okresie klasycznym

Encyklopedia PWN

Kochanowski Jan, ur. 1530, Sycyna (ziemia radomska), zm. 22 VIII 1584, Lublin,
najwybitniejszy poeta Polski przedrozbiorowej, twórca polskiego języka literackiego.
konserwatyzm
[łac. conservatus ‘zachowany’],
postawa, którą charakteryzuje przywiązanie do istniejącego, zakorzenionego w tradycji stanu rzeczy (wartości, obyczajów, praw, ustroju politycznego itp.) oraz niechętny stosunek do gwałtownych zmian i nowości;
ekon. gwałtowne zmniejszenie się aktywności gospodarczej (produkcji, zatrudnienia, inwestycji).
ekon. doktryna głosząca wolność gospodarowania, wywodząca się z idei leseferyzmu, także polityka gospodarcza oparta na tych zasadach.
Mansart
[mãsạ:r]
François Wymowa, ur. 23 I 1598, Paryż, zm. 23 IX 1666, tamże,
architekt francuski, jeden z najwybitniejszych architektów baroku we Francji.
demogr. specyficzny proces zmiany nasilenia i form ruchliwości terytorialnej ludzi, związany z modernizacją.
Napoleon I, Napoleon Bonaparte (Buonaparte) Wymowa, ur. 15 VIII 1769, Ajaccio (Korsyka), zm. 5 V 1821, Longwood (Wyspa Św. Heleny),
francuski wódz i mąż stanu, cesarz Francuzów oraz król Włoch.
dziedzina sportu, turystyki i rekreacji, obejmująca wiele odmian, których wspólną cechą jest poruszanie się na nartach.
pozytywizm
[fr. positivisme < łac. positivus ‘oparty’, ‘uzasadniony’],
filoz. w wąskim rozumieniu — system filozoficzny (filozofii pozytywnej) A. Comte’a wyłożony w Cours de philosophie positive (t. 1–6 1830–42), w szerszym — jeden z głównych nurtów w filozofii XIX i XX w., wywodzący się z refleksji filozoficznej nad poznaniem naukowym oraz nad strukturą metodologiczną i osiągnięciami teoretycznymi i praktycznych nauk szczegółowych (zwłaszcza ścisłych).
kierunek w nauce o literaturze i w krytyce lit. wykrystalizowany pod wpływem psychoanalizy.
Rafael, właśc. Raffaello Santi, Raffaello Sanzio, ur. 28 III lub 6 IV 1483, Urbino, zm. 6 IV 1520, Rzym,
włoski malarz, rysownik, architekt.
Russell
[rasl]
Bertrand Arthur William Wymowa, hrabia, ur. 18 V 1872, Trelleck, zm. 2 II 1970, Penrhyndeudraeth (Walia),
angielski logik i matematyk, filozof i myśliciel społeczny; jeden z twórców współczesnej logiki matematycznej.
Tagore Rabindranath, właśc. Rabīndranāth Thākur, ur. 7 V 1861, Kalkuta, zm. 7 VIII 1941, tamże,
indyjski poeta, prozaik, filozof, myśliciel, tworzący w języku bengalskim, także kompozytor i malarz, laureat literackiej Nagrody Nobla 1913.
teza o nieefektywności polityki, teoremat neutralności polityki,
ekon. teza sformułowana przez Th. Sargenta i N. Wallace’a 1975, przyjęta przez nową klasyczną makroekonomię, głosząca że zapowiedziane zmiany polityki pieniężnej nie wpływają na wielkość produkcji i zatrudnienia;
Wegener Alfred Lothar Wymowa, ur. 1 XI 1880, Berlin, zm. XI 1930, Grenlandia,
geofizyk niemiecki, badacz Grenlandii.
Adorno Theodor W. Wymowa, właśc. Theodor Ludwig Wiesengrund, ur. 11 IX 1903, Frankfurt n. Menem, zm. 6 VIII 1969, Visp (Szwajcaria),
niemiecki filozof, socjolog, muzykolog.
arabska filozofia średniowieczna, filozofia arabska, filozofia muzułmańska, filozofia arabsko-muzułmańska,
powstała na gruncie filozofii greckiej oraz religii muzułmańskiej.
archeologia
[gr. archḗ‘zasada’, ‘podstawa’, ‘starożytny’, ‘dawny’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
nauka historyczna badająca przeszłość dawnych społeczeństw (głównie na podstawie wykopalisk), źródłoznawcza dziedzina szeroko pojmowanej historii (łącznie z prahistorią).
Borges
[bọrhes]
Jorge Luis Wymowa, ur. 24 VIII 1899, Buenos Aires, zm. 14 VI 1986, Genewa,
pisarz argentyński, wszechstronny erudyta, twórca o wielkiej kulturze literackiej.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia