k hutniczy

Encyklopedia PWN

towarzystwo akcyjne przemysłu metalowego w Sosnowcu i Dąbrowie Górniczej;
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
koks
[ang.],
substancja stała, porowata, składająca się gł. z pierwiastka węgla, zawierająca ponadto składniki mineralne (do 12% popiołu), wodę (5–10%), siarkę (do 1%), ślady fosforu oraz niewielkie ilości składników gazowych.
ziarnisty materiał budowlany, stosowany m.in. do budowy dróg, torowisk, wytwarzania betonów, zapraw;
gałąź przemysłu obejmująca otrzymywanie metali z: rud i koncentratów, metalonośnych półproduktów z procesów metalurgicznych (pyły, szlamy z procesów elektrolizy i elektrorafinacji metali, głównie cynku i miedzi, oraz żużle), złomu (m.in. akumulatorowego), a także recykling oraz przeróbkę plastyczną odlanych do form metali (odlewanie) w zakładach przeróbki plastycznej (walcowniach, kuźniach, ciągarniach, prasowniach, tłoczniach) na półwyroby i wyroby gotowe, znajdujące zastosowanie w gospodarce, a zwłaszcza w przemyśle maszynowym, budownictwie i transporcie.
technika
[gr.],
dziedzina ludzkiej działalności, której celem jest oparte na wiedzy (na podstawach naukowych) produkowanie rzeczy i wywoływanie zjawisk niewystępujących w przyrodzie oraz przekształcanie wytworów przyrody;
Vereinigte Königs- und Laurahütte. Aktien-Gesellschaft für Bergbau und Hüttenbetrieb
[ferinıgtə k. unt l. ạkcjəngəzẹlszaft für b. unt hụ̈tənbetri:b],
koncern górniczo-hutniczy, z siedzibą w Berlinie;
Baildon
[bẹıldən]
John Wymowa, ur. 11 XII 1773, Larbert k. Edynburga, zm. 3 VIII 1846, Łubie k. Gliwic,
pionier budownictwa hutniczego na Śląsku, przemysłowiec, Szkot;
Banachiewicz Tadeusz, ur. 13 II 1882, Warszawa, zm. 17 XI 1954, Kraków,
polski astronom, geodeta i matematyk.
Ingarden Janusz, ur. 1 VIII 1923, Toruń, zm. 3 X 2005, Kraków,
syn Romana Witolda, architekt;
technol. półwyrób stalowy, zwykle przejściowy od wlewka o dużej masie do kęsa, otrzymywany w kuźniach hutniczych przez kucie lub walcowanie;
Lempe Fryderyk Wilhelm, ur. 9 II 1787, Freiberg (Saksonia), zm. 4 X 1842,
inżynier górniczy;
Modrzejewski Rudolf, Ralph Modjeski Wymowa (od 1877), ur. 27 I 1861, Bochnia lub Kraków, zm. 26 VI 1940, Los Angeles,
polski inżynier, budowniczy wielkich mostów.
Pepłowski Edward, ur. 11 IV 1880, Starachowice, zm. 23 III 1960, Łódź,
działacz polit., inżynier;
Przedpełski Wiktor Zygmunt, pseud. Kwaśniewski, Pełczyński, ur. 2 II 1891, Krasne k. Ciechanowa, zm. 5 VIII 1941, Nowy Jork,
działacz gospodarczy i polityczny, inżynier chemik;
drobnoziarniste substancje mineralne o dużej zawartości krzemionki; p. naturalne — pyły i szkliwa wulkaniczne (występują w okolicach Puzzoli k. Neapolu, stąd nazwa), p. sztuczne — odpady z przemysłu energ. lub hutniczego, także wypalone gliny, łupki;
Radwan Mieczysław, ur. 5 IV 1899, Żarnów (pow. opoczyński), zm. 30 I 1968, Warszawa,
mechanik, hutnik, historyk techniki hutniczej i odlewniczej;
fiz. prawo wyrażające zależność całkowitej zdolności emisyjnej E (promieniowanie cieplne) ciała doskonale czarnego od jego temperatury bezwzględnej T;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia