fauna

Encyklopedia PWN

ogół gatunków zwierząt lub ogół gatunków zwierząt z określonej grupy systematycznej (np. ssaków, owadów) zamieszkujących określony obszar (np. góry, morze, kraj, kontynent) lub środowisko (np. las, łąka, rzeka, jezioro, gleba, jaskinia) w określonym czasie (np. fauna współczesna Afryki, Karpat, fauna jurajska, fauna amonitów triasu, fauna gadów mezozoicznych);
ogół zwierząt tworzących zespoły raf koralowych;
ogół gatunków zwierząt bezświetlnej strefy, głównie mórz i oceanów (abisal) i głębokich jezior (profundal);
zespół gatunków zwierząt występujących w górach;
ogół gatunków zwierząt zamieszkujących jaskinie;
Faun, Faunus
[łac. faveo ‘sprzyjam’],
mit. rzym. staroitalskie bóstwo dzikiej przyrody;
mit. rzym. bóstwa z pogranicza cywilizowanego świata, górskich lasów i pastwisk;
hellenistyczny posąg śpiącego satyra z marmuru (wys. 2,13 m);
ogół gat. zwierząt występujących na wyspach, charakteryzujące się określonymi przystosowaniami, wykształconymi w drodze ewolucji.
biol. fauny bliżej niespokrewnione, które w procesie ewolucji wykształciły bliskie podobieństwa budowy i funkcji ekologicznej;
Dybowski Benedykt Tadeusz, ur. 12 V 1833, Adamaryn (Białoruś), zm. 31 I 1930, Lwów,
polski zoolog, lekarz, pedagog, działacz społeczny i polityczny.
Godlewski Wiktor Ignacy, ur. 30 XII 1831, Boguty Wielkie (pow. ostrowski, woj. mazow.), zm. 17 XI 1900, folwark Smolechy k. Ostrowi Mazowieckiej,
przyrodnik;

Słownik języka polskiego PWN

fauna «ogół gatunków zwierząt charakterystycznych dla danego obszaru, środowiska lub okresu geologicznego»
• fauniczny
faun
1.  Faun mit. rzym. «bóg pól i lasów»
2. mit. rzym. «lubieżny bożek leśny»
3.  «o lubieżnym, starszym mężczyźnie»

• fauni
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia