doskonałej

Encyklopedia PWN

roztwór spełniający prawo addytywności pewnych wielkości fizykochemicznych, jak entalpia, objętość;
mat. liczba naturalna równa sumie wszystkich swoich dzielników mniejszych od niej samej, np. 6 = 1 + 2 + 3, 28 = 1 + 2 + 4 + 7 + 14;
gaz doskonały, gaz idealny,
przybliżony model gazu, nieuwzględniający oddziaływań międzycząsteczkowych.
kadencja doskonała, autentyczna kadencja,
muz. formuła harmoniczna oparta na następstwie akordów dominantowego i tonicznego.
w teorii ekonomii model oparty na założeniach, że przedmiotem obrotu jest dobro homogeniczne, popyt i podaż są tak rozdrobnione, że konsumenci i producenci nie mają wpływu na cenę, nie występują bariery wejścia i wyjścia z gałęzi, ceny pełnią funkcję informacyjną; w takich warunkach produkcja jest największa, ceny najniższe;
płyn (gaz, ciecz) nieściśliwy i nielepki;
Platon, właśc. Arystokles, gr. Plátōn, Aristoklḗs, łac. Plato, Aristocles, ur. ok. 427, prawdopodobnie w Atenach (wg niektórych świadectw na wyspie Eginie), zm. 347 p.n.e., Ateny,
jeden z najsłynniejszych filozofów starożytnych Grecji; uczeń Sokratesa i nauczyciel Arystotelesa, założyciel Akademii Platońskiej.
izotermiczny proces, przemiana izotermiczna,
proces termodynamiczny, podczas którego temperatura układu nie ulega zmianie;
mat. liczby 1, 2, 3, ... (niektóre definicje zaliczają do nich również 0);
aktywność
[łac. activus ‘czynny’],
w termodynamice chem. wielkość wprowadzona w celu przedstawiania praw określających stan układów rzeczywistych w tej samej postaci mat., co prawa stanu układu doskonałego;
Cournot
[kurnọ]
Antoine-Augustin, ur. 28 VIII 1801, Gray, zm. 3 III 1877, Paryż,
francuski ekonomista, filozof i matematyk;
relacja efektu do nakładu czynnika produkcji lub zespołu czynników produkcji.
prawa ściśle spełniane przez gaz doskonały i, w przybliżeniu, przez gazy rzeczywiste (gaz), gdy wartości ich ciśnienia i temperatury różnią się znacznie od wartości krytycznych
ekon. dostosowywanie się cen i płac (płaca jest ceną siły roboczej) do zmian popytu i podaży.
ekon. jeden z głównych typów gospodarek, wyróżnianych ze względu na rodzaj regulacji procesów gospodarczych.
Augustyn, Augustyn z Hippony, Augustyn Aureliusz, łac. Aurelius Augustinus, święty, ur. 13 XI 354, Tagasta, Numidia (ob. Suk Ahras, Algieria), zm. 28 VIII 430, Hippo Regius (Hippona, ob. Labda k. Annaby, Algieria),
najznamienitszy Ojciec Kościoła i jeden z czterech wielkich Doktorów Kościoła zachodniego, główny autorytet filozofii i teologii zachodniej do XIII wieku.
konkurencja
[średniow. łacina concurrentia ‘współzawodnictwo’],
ekon. proces, w którym uczestnicy rynku, dążąc do realizacji swych interesów, próbują przedstawić oferty korzystniejsze od innych ze względu na cenę, jakość, warunki dostawy i inne charakterystyki, wpływające na decyzję zawarcia transakcji.
oligopol
[gr.],
ekon. struktura rynku, w której ogromne przedsiębiorstwa powstałe wskutek procesów koncentracji konkurują ze sobą, a kilku dostawców tworzy tzw. grupę dominującą, dostarczającą ponad 80% podaży gałęzi;
quanzhen
[chiń., ‘doskonała prawda’],
jedna z najważniejszych szkół taoizmu rel.;
ekon. ogół transakcji kupna–sprzedaży danego dobra lub czynnika produkcji, zawieranych na pewnym terytorium w określonym czasie.

Słownik języka polskiego PWN

doskonały
1. «odznaczający się najwyższą jakością, mający wszelkie zalety»
2. «zupełny, absolutny»

• doskonałość
gaz doskonały, idealny «teoretyczny model gazu, w którym nie występują oddziaływania między cząsteczkami»
próżnia absolutna, doskonała «obszar pozbawiony całkowicie cząstek materialnych»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia