diagonalną

Encyklopedia PWN

mat. macierz kwadratowa, w której wszystkie elementy leżące poza główną przekątną (składają się na nią elementy postaci aii) są równe zeru.
pompa przepływowa krętna o promieniowo-osiowym kierunku przepływu cieczy przez wirnik;
mat. dwuwskaźnikowa tablica, której elementy pochodzą z ustalonego pierścienia R (można utworzyć macierz z liczb, funkcji itp.).
diagonalizacja
[łac. < gr.],
mat. zamiana dowolnej macierzy kwadratowej na diagonalną.
kompozycja
[łac. compositio ‘złożenie’, ‘układ’],
szt. plast. dzieło sztuki plastycznej, a także sposób powiązania elementów formalnych dzieła tak, by tworzyły całość zgodną z intencją twórcy;
mat. macierz (aij)1≤i,jn o wyrazach zespolonych, spełniająca warunek: dla wszystkich i, j (macierz);
elastyczna, zewn. obręcz koła jezdnego pojazdu, pochłaniająca znaczną część drgań i wstrząsów podczas jazdy i umożliwiająca płynne toczenie się koła po nierównościach drogi;
diagonalizm
[fr. diagonal < późnołac. (linea) diagonalis ‘linia skośna’, ‘przekątna’< gr. diagṓnios],
szt. plast. zasada kompozycyjna, polegająca na akcentowaniu osi ukośnych (diagonalnych);
maszyna robocza sprężająca, przeznaczona do transportu czynnika roboczego (zwykle powietrza) z jednoczesnym zwiększeniem jego ciśnienia od atmosferycznego (lub zbliżonego) do ok. 110–300 kPa;
Eggeling Viking, ur. 12 X 1880, Lund, zm. 19 V 1925, Berlin,
malarz szwedzki;
Géricault
[żerikọ]
Théodore Wymowa, ur. 26 IX 1791, Rouen, zm. 26 I 1824, Paryż,
francuski malarz i grafik; wybitny prekursor romantyzmu.
mat. macierz diagonalna, w której elementy leżące na głównej przekątnej są jedynkami.
Miskin, Miskina, daty życia nieznane,
malarz indyjski;
Molyn, Molijn, Pieter de, ur. przed 6 IV 1595 (data chrztu), Londyn, zm. przed 23 III 1661 (data pogrzebu), Haarlem,
holenderski malarz, rysownik i akwaforcista, pochodzenia flamandzkiego;
Munkácsi
[mụnka:czi]
Martin, właśc. M. Marmorstein (Mermelstein), ur. 18 V 1896, Koloszwar (Węgry; ob. Kluż-Napoka, Rumunia), zm. 14 VII 1963, Nowy Jork,
fotograf amer., pochodzenia węgierskiego;
techn. mocna powłoka stanowiąca zewn. część ogumienia;
pompa
[fr. < wł.],
robocza maszyna transportowa do podnoszenia cieczy lub mieszanin cieczy z ciałami stałymi z poziomu niższego na wyższy i/lub przetłaczania ich z obszaru o ciśnieniu niższym do obszaru o ciśnieniu wyższym;
pompa krętna, pompa rotodynamiczna,
pompa wirowa, którą przed uruchomieniem trzeba zalać pompowaną cieczą w celu usunięcia powietrza;

Słownik języka polskiego PWN

diagonalny «ukośny»
• diagonalnie
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia