czynnym

Encyklopedia PWN

Afzal, Mir Afzal al-Husajni at-Tuni, żył w XVII w.,
irański malarz miniaturzysta, czynny w Isfahanie 1640–51;
biol. wszelkie formy zachowania popędowego wyzwalanego (bodźce wyzwalające) podczas konfrontacji 2 osobników tego samego lub różnych gatunków.
Agostino di Duccio
[a. di dụczczio],
ur. 1418, Florencja, zm. po 1481, Perugia,
wł. rzeźbiarz i architekt;
Agung, Gunung Agung,
czynny wulkan w Indonezji, najwyższy szczyt wyspy Bali;
Ahmad Musa, daty życia nieznane,
irański malarz miniaturzysta, czynny ok. 1330–1350;
kaldera w Japonii, w południowej części wyspy Kiusiu, na północny wschód od m. Kagoshima;
stowarzyszenie naukowe skupiające przedstawicieli nauk technicznych o najwyższym autorytecie, zał. 1920 w celu popierania rozwoju w Polsce nauk technicznych, matematyczno-fizycznych i rolniczych;
wyższe uczelnie wojsk. kształcące kadry oficerskie na potrzeby sił zbrojnych;
akademik
[łac.],
członek akademii rozumianej jako korporacja uczonych, literatów, artystów itp.;
Akaishi
[akaiśi],
Akaishi-sammyaku,
pasmo górskie w Japonii (Honsiu), w południowej części Alp Japońskich;
kaldera w Japonii, we wschodniej części wyspy Hokkaido;
ekon. właściciel pakietu akcji;
aktualizacja
[łac. actualis ‘czynny’, ‘działający’],
filoz. w realistycznej metafizyce termin określający działanie aktu istnienia (istnienie) w obrębie istoty danego bytu.
aktualizm
[łac. actualis ‘czynny’, ‘działający’],
filoz. w szerokim znaczeniu — określenie doktryn filozoficznych, które usiłują wyprowadzić świat rzeczy lub substancji z samego aktu, z czystego stawania się;
aktualizm
[łac. actualis ‘czynny’, ‘działający’],
psychol. kierunek występujący w XIX-wiecznej psychologii, ograniczający zadania psychologii do opisu i wyjaśniania aktów psychicznych oraz treści świadomości (traktujący procesy psychiczne jako rozwijające się pasmo zdarzeń tożsamych z aktualnymi przeżyciami — W. Wundt), odrzucający filoz. pojęcie substancji jako czegoś trwałego i stałego, a w konsekwencji duszy;
aktywa
[łac. activus ‘czynny’],
ekon. ogół zasobów majątkowych przedsiębiorstwa, stanowiących materialną podstawę prowadzenia działalności gospodarczej;
aktywacja
[łac. activus ‘czynny’],
chem. przeprowadzanie substancji chemicznej w stan aktywny, tj. taki, w którym jest ona zdolna do ulegania reakcji chemicznej;
aktywiści
[łac. activus ‘czynny’],
nurt polityczny na ziemiach polskich w okresie I wojny światowej;
aktywizm
[łac. activus ‘czynny’],
filoz. pojęcie określające nurty współczesnej filozofii przyznające pierwszeństwo działaniu nad myśleniem;
aktywność
[łac. activus ‘czynny’],
w termodynamice chem. wielkość wprowadzona w celu przedstawiania praw określających stan układów rzeczywistych w tej samej postaci mat., co prawa stanu układu doskonałego;

Słownik języka polskiego PWN

czynny
1. «wykonujący jakąś czynność»
2. «skłonny do działania, aktywny; też: świadczący o takich cechach»
3. «wypełniony działaniami, wydarzeniami»
4. «funkcjonujący, uruchomiony»

• czynnie
bilans czynny, dodatni «bilans, w którym wpływy są większe niż wydatki»
chemicznie czynny «łatwo reagujący chemicznie»
członek czynny, rzeczywisty, nadzwyczajny, zwyczajny; członek korespondent, członek tytularny «w towarzystwach naukowych: tytuły pracowników naukowych»
czynna znajomość języka «umiejętność posługiwania się językiem obcym w mowie i w piśmie»
czynne prawo wyborcze «prawo do udziału w głosowaniu»
czynny wulkan «wulkan w czasie wybuchu lub wybuchający okresowo»
eutanazja czynna «spowodowanie śmierci osoby cierpiącej, np. przez podanie trucizny»
imiesłów przymiotnikowy czynny «imiesłów odnoszący się do wykonawcy czynności, np. czytający, jadący»
immunizacja czynna «wytworzenie przez ustrój przeciwciał odpornościowych»
kapitał czynny «kapitał będący stale w obrocie»
służba czynna «służba pełniona w danym czasie w siłach zbrojnych danego państwa»
strona czynna (czasownika) «forma czasownika tworzącego orzeczenie w zdaniu, w którym podmiot jest wykonawcą czynności»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia