czynnym

Encyklopedia PWN

dzielnica w południowej części lewobrzeżnej Warszawy, nad Wisłą, Wilanówką i Kanałem Sobieskiego;
wolnomularstwo, masoneria, zw. też sztuką królewską,
ponadnar. ruch etyczny.
zmarzlina wieloletnia, wieczna marzłoć,
geol. warstwa gruntu o różnej miąższości, przez długi czas zamarznięta, zawierająca w porach i szczelinach skalnych wieloletni lód gruntowy;
Aachen, Achen, Hans von, ur. 1552, Kolonia, zm. 4 III 1615, Praga,
malarz niemiecki;
Abramowicz Ignacy, ur. 29 VII 1793, Warszawa, zm. 4 I 1867, tamże,
generał rosyjski, oberpolicmajster warszawski;
Abramowicz Jan, data ur. nieznana, zm. 1602,
ojciec Mikołaja, wojewoda, działacz kalwiński;
Abulhasan, Abu al-Hasan, Abū al-Ḥasan, ur. ok. 1588, data śmierci nieznana,
perski malarz miniaturzysta;
acetylokoenzym A, acetylo-CoA, czynny octan,
reszta kwasu octowego związana tioestrowo z koenzymem A, CH3CO–S–CoA;
Adalbéron d’Ardenne
[adalberą̣ dardẹn],
ur. 920 lub 930, Lotaryngia, zm. 988, Reims,
arcybiskup Reims od 969;
fizjol. przekazywanie stanu czynnego (impuls) z jednego neuronu na drugi lub na efektor
adsorpcja
[łac. ad- ‘przy’, sorbere ‘pochłaniać’],
zagęszczanie substancji (gazów, par, rozpuszczonych ciał stałych, jonów, a także cieczy) na granicy dwóch sąsiadujących faz.
aeroakustyka
[gr. aḗr ‘powietrze’, akoustikós ‘dotyczący słuchu’],
dział akustyki zajmujący się zagadnieniami związanymi z generacją i propagacją dźwięku wywołanego zjawiskami aerodynamicznymi.
aerozoloterapia
[łac.-gr.],
leczenie lekami podawanymi w postaci aerozolu;
Afar, Danakil, Kotlina Danakilska, Kabar Sent,
bezodpływowe zapadlisko tektoniczne w Etiopii, Dżibuti i Erytrei, między Wyż. Somalijską, Wyż. Abisyńską i G. Danakilskimi;
czynny wulkan w Etiopii, w północnej części zapadliska tektonicznego Afar;
afrodyzjakalne rośliny, miłosne rośliny, rośliny miłości,
rośliny zawierające substancje czynne, które działają pobudzająco na obszary erotyczne, odurzają, zwiększają podniecenie erotyczne, stymulują pociąg płciowy, jak również regenerują organizm w stanach wyczerpania seksualnego;

Słownik języka polskiego PWN

czynny
1. «wykonujący jakąś czynność»
2. «skłonny do działania, aktywny; też: świadczący o takich cechach»
3. «wypełniony działaniami, wydarzeniami»
4. «funkcjonujący, uruchomiony»

• czynnie
bilans czynny, dodatni «bilans, w którym wpływy są większe niż wydatki»
chemicznie czynny «łatwo reagujący chemicznie»
członek czynny, rzeczywisty, nadzwyczajny, zwyczajny; członek korespondent, członek tytularny «w towarzystwach naukowych: tytuły pracowników naukowych»
czynna znajomość języka «umiejętność posługiwania się językiem obcym w mowie i w piśmie»
czynne prawo wyborcze «prawo do udziału w głosowaniu»
czynny wulkan «wulkan w czasie wybuchu lub wybuchający okresowo»
eutanazja czynna «spowodowanie śmierci osoby cierpiącej, np. przez podanie trucizny»
imiesłów przymiotnikowy czynny «imiesłów odnoszący się do wykonawcy czynności, np. czytający, jadący»
immunizacja czynna «wytworzenie przez ustrój przeciwciał odpornościowych»
kapitał czynny «kapitał będący stale w obrocie»
służba czynna «służba pełniona w danym czasie w siłach zbrojnych danego państwa»
strona czynna (czasownika) «forma czasownika tworzącego orzeczenie w zdaniu, w którym podmiot jest wykonawcą czynności»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia