arystokracja

Encyklopedia

arystokracja
[gr. áristos ‘najlepszy’, kratós ‘władza’],
elitarna warstwa społeczna, zajmująca najwyższą pozycję w społeczeństwie, do której przynależność wynika ze szlachetnego urodzenia i jest dziedziczna (arystokracja rodowa);
arystokracja
[gr. áristos ‘najlepszy’, kratós ‘władza’],
przen. elita wyróżniona na podstawie określonego kryterium;
arystokracja
[gr. áristos ‘najlepszy’, kratós ‘władza’],
jeden z 3 typów ustroju politycznych, wyróżnionych przez Arystotelesa;
Dyck
[deik]
Antoon van, ur. 22 III 1599, Antwerpia, zm. 9 XII 1641, Londyn,
malarz flamandzki, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli baroku antwerpskiego.
Kemmu shinsei
[k. śinsei; jap., ‘nowe rządy ery Kemmu’, ‘restauracja ery Kemmu’],
Kemmu chūkō,
forma rządów wprowadzona w Japonii przez ces. Godaigo (panował 1318–39);
par
[łac., ‘równy’],
fr. pair, ang. peer,
członek wybranej grupy lub ogółu arystokracji w niektórych krajach zachodnioeuropejskich;
grupa etniczna mieszkająca na przedgórzu wschodnich Himalajów w Indiach w stanie Arunaćal Pradeś;
arystokracja feudalna na Słowiańszczyźnie Wschodniej i Słowiańszczyźnie Południowej.
elitaryzm
[fr. élire < łac. eligere ‘wybierać’],
w znaczeniu normatywnym (elitaryzm normatywny) pogląd głoszący potrzebę i słuszność wyodrębnienia w społeczeństwie elity;
gr. mieszkańcy Fanaru, dzielnicy Konstantynopola, gdzie po zdobyciu 1453 miasta przez Turków znajdowała się siedziba patriarchatu (od 1601), wokół której skupili się ocaleni przedstawiciele arystokracji bizant. oraz najbogatszych rodzin gr. z terenów dawnego cesarstwa (Mawrokordatosowie, Gikasowie, Sutsosowie, Ipsilantisowie, Muruzisowie, Mawrojenisowie i in.);
feudalizm
[łac.],
termin wprowadzony w XVII w. i upowszechniony w XVIII w., stosowany wówczas na określenie: a) praw lennych; b) ustroju prawno-społecznego opartego na podzielonej własności ziemi i poddaństwie chłopów; c) systemu prawno-politycznego, którego istotą było rozdrobnienie władzy publicznej i dominacja wielkich właścicieli ziemskich.
Gustaw II Adolf, z dynastii Wazów, ur. 9 XII 1594, Sztokholm, zm. 6 (16 wg kalendarza gregoriańskiego) XI 1632, Lützen (Niemcy),
król Szwecji.
Indianie
[hiszp. < gr. < sanskr.],
rdzenni mieszkańcy Ameryki (nazwę tę nadał im K. Kolumb, który użył jej w przekonaniu, że dotarł do Indii), przybyli w wielu falach migracyjnych z północno-wschodniej Azji pomostem lądowym istniejącym w miejscu dzisiejszej Cieśniny Beringa;
Karol II Łysy, z dynastii Karolingów, ur. 13 VI 823, Frankfurt, zm. 6 X 877, k. Avrieux,
król Akwitanii od 838, Franków Zachodnich od 843 i Italii od 876 oraz cesarz rzym. od 875, syn Ludwika I Pobożnego, przyrodni brat Lotara I i Ludwika II Niemieckiego;
Kneller
[nẹlər]
Sir Godfrey, baronet, właśc. Gottfried Kniller, ur. 8 VIII 1646, Lubeka, zm. 19 X 1723, Londyn,
malarz ang., pochodzenia niemieckiego;

Materiały dodatkowe

miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.

Słownik języka polskiego

arystokracja I
1. «najwyższa warstwa społeczna uprzywilejowana dzięki urodzeniu i bogactwu»
2. «elitarna grupa ludzi wyróżniających się w jakimś środowisku»

• arystokratyczny • arystokratycznie • arystokratyczność • arystokrata • arystokratka
arystokracja II «forma rządów w starożytnej Grecji, polegająca na sprawowaniu władzy politycznej przez przedstawicieli możnych rodów»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia